Feestje

Gecategoriseerd onder: Buiten spelen, Feest, Mijlpaal, Op stap, Vriendjes — Mama om 7:13 pm op Saturday, February 9, 2008

Poeh, Wolf! Papa en Kobe liggen allebei uitgeteld te slapen, jij zit eventjes rustig tv te kijken, en ik ga straks mijn voeten even masseren, denk ik. Het huis is immers eindelijk weer rustig en opgeruimd na de invasie van de kleuters, zoals papa het zo mooi uitdrukte. Jawel, vandaag heb je je eerste echte verjaardagsfeestje gekregen!
Stipt om twee uur waren Evert, Mai, Marthe en Wout De Smet hier, om met jou te spelen ter ere van je verjaardag. Gisteren hadden we al het huis versierd met slingers en vlagjes, vandaag hebben we nog een hoop ballonnen opgeblazen, en ik heb pannenkoeken gebakken. We hadden ongelofelijk veel geluk met het weer: ik denk niet dat er al ooit eerder een negende februari was waarbij jullie allemaal buiten konden spelen in een T-shirt of een lichte pull, en dat het vijftien graden was in de schaduw. Papa had al alle fietsjes buitengezet deze morgen, zodat jullie eerst anderhalf uur hebben buitengespeeld. Daarna mochten jullie pannenkoeken komen eten, en dan, aangezien het toch begon af te koelen buiten, mochten jullie binnenspelen. Vooral het grote ridderkasteel had succes, en dat kon uiteraard niet mee naar buiten.
Op het einde werden jullie allemaal moe, begonnen jullie je een beetje te vervelen, en toen heeft papa eerst jullie laten boksen met de Wii, en daarna verhaaltjes voorgelezen, en toen was het vijf uur. Ik denk wel dat je ervan genoten hebt, liefje, je zit toch lekker moe te wezen met blozende kaakjes. Alle kinderen hebben hun hoedje mee naar huis, een toetertje (zo’n roltong) en een klein speelgoedje.

Gisteren hebben wij tweetjes samen jouw verjaardag gevierd. Donderdag waren we nog samen met Kobetje naar oma en opa, en omoe en opoe geweest, en gisteren was Kobe al genoeg genezen van zijn oorontsteking dat hij naar de opvang kon. Dat betekende dat we de hele dag voor ons alleen hadden. In de voormiddag hebben we het huis versierd en verder wat spookje gespeeld, en om één uur hadden we afgesproken met papa en nonkel Faust om iets te eten in het Lepelblad. Jij vindt een restaurant zo af en toe wel een keertje leuk, en je kreeg een lekkere spaghetti voorgeschoteld. Daarna zijn wij met ons tweetjes naar de film geweest, voor ‘t eerst in je leventje. Je was diep onder de indruk van het gigantische scherm, en ging volledig op in de film: K3 en de kattenprins. Alleen de snoepjes die ik gekocht had, konden je uit je concentratie halen, en het verwondert me zelfs dat je er nog geen buikpijn van kreeg: je hebt er veel te veel van gegeten :-p en voor één keertje mocht je dat van me.

Na de film zijn we naar het Zuidpark gereden, omdat ik weet dat daar een klein speeltuintje is met een paar leuke toestellen. Het was er vrij druk, maar wat wil je, het was dan ook heerlijk weer! Je hebt zitten schateren op de verschillende schommels en draaimolens, en zat behoorlijk onder het zand. Van daaruit zijn we naar het shoppingcenter gewandeld, waar ik je beloofd had dat je in de coole glazen lift mocht, en op de roltrappen: dat is een attractie op zich. Ik heb je even meegenomen naar de Hema waar we ballonnen en zo gekocht hebben, en daarna naar de H&M, omdat ze er een Spidermancollectie hebben/hadden. T-shirts hadden ze niet meer, maar wel een hoop andere parafernalia, waaruit je uiteindelijk een blauwe Spidermanpet hebt gekozen, en een polsbandje. Daarna zijn we weer naar buiten gegaan, waar er ondertussen drie eenden op de grote fontein zaten. Er was net een man met zijn zoontje brood aan het werpen naar de dankbare beestjes, en ook jij hebt verscheidene stukken brood gekregen om ze te voederen. Om terug naar de auto te gaan passeerden we langs het skatepark, waar een aantal jongens heel intensief aan het oefenen waren. Ademloos stond je te kijken, en daardoor begonnen ze natuurlijk nog méér hun kunsten te tonen, tot jouw grote vreugde.

Toen we weer thuis kwamen, was je pompaf, maar had je er duidelijk van genoten. Hoewel, toen ik je vroeg wat je nu het leukste had gevonden van de hele dag, antwoordde je zonder verpinken: “Spidermankleren kopen in de winkel”. Val nu dood!

En weet je wat, Wolfie? Ik heb minstens evenveel van die dag genoten als jij :-)

Gecategoriseerd onder: Kobe, Vakantie — Mama om 11:43 pm op Wednesday, February 6, 2008

Lieve lieve schat van me,

het is momenteel vakantie, en je bent dus een week bij me. Hoewel je soms wat hangerig bent en aan mijn lijf kleeft, ben je voor het grootste deel bijzonder lief en behulpzaam. Zoals vorige week: ik was echt wel moe, en voelde me niet schitterend. Kobe lag net in zijn bedje, en ik ging even op de rand van de zetel zitten uitpuffen. Je kwam naast me staan en vroeg me: “Mama, wat is er?” “Niks liefje, ik voel me alleen niet zo lekker”. Daarop keek je me even onderzoekend aan, kwam naast me staan, en zei: “Ik zal ju wel een beetje beter maken, mama”, waarop je met je kleine handje mijn nek begon te masseren, terwijl je naar tv bleef kijken.

Je helpt me ook voortdurend met vanalles. Daarstraks hebben we samen opgeruimd, en jij hebt echt wel je deel gedaan: schoenen weggezet, je frittakaas opgeruimd, papiertjes in de vuilbak, je bordje van deze namiddag op de afwasmachine… Eigenlijk is er zelden iets teveel voor je: zo zette je vandaag Kobetjes antibiotica (hij heeft een oorontsteking) in de ijskast terwijl ik de baby een verse broek aandeed, en bracht je daarna zijn bumbo.

Gisteren was je ook weer super: Kobe was ziek en deed lastig, maar ik was er toch in geslaagd jou aangekleed te krijgen, en hem min of meer rustig in zijn park te leggen, zodat ik snel om zijn antibiotica kon rijden die ik per ongeluk in de creche had achtergelaten. Toen ik een dikke vijf minuten later weer thuis kwam, lag Kobe te krijsen, en zat jij huilend bij hem in het park: je voelde je compleet machteloos, omdat je er niet in geslaagd was hem te doen stoppen met huilen, en hield hem in je armen. Arme lieve jongen toch…
Toen Kobe nog wat later netjes lag te slapen, en jij vroeg om iets te doen, wimpelde ik je af met de woorden dat ik eerst wilde ontbijten en een kop koffie drinken. Je vroeg wat ik dan wel ging eten, en ik antwoordde nietsvermoedend ‘Cornflakes’, maar zei erbij dat ik eerst nog de krant ging halen. Toen ik een minuutje later terugkwam, had jij mijn favoriete koffiekop op tafel gezet, samen met een cornflakeskom. Omdat je mijn Special K niet gevonden had, had je er maar jouw honingbolletjes ingegoten, waarbij je iets te enthousiast was geweest en de kom een beetje té vol was geworden. Desondanks keek je me stralend aan, en ik vond je ongelofelijk lief, kleine sproet: zo fantastisch voor je mama zorgen! Dat zeg je trouwens ook vaak, liefje, dat je alles voor me zal doen.
Gisteren hebben we, in plaats van het geplande zwemmen, geknutseld. Ergens vond je het wel jammer, maar je begreep maar al te goed dat we met een zieke baby niet veel anders konden. Zelf heb je trouwens een gigantische snotneus, en je had gisterenavond ook 37.5°. Vorig jaar heb je een schildersetje gekregen, met een paar stempelsponsjes en vier potjes verf. Met je knutselschort aan (ik had eigenlijk een foto moeten nemen) heb je intens zitten verven, en heb je drie tekeningen en twee sneeuwmannetjes geschilderd. Sneeuwman nummer drie heb je dan vol met watten geplakt, zodat het echt wel sneeuw lijkt. Ze hangen intussen hier in de living aan de muur, en vanavond heb je die dan ook trots aan papa getoond :-)

Verder hebben we de afgelopen dagen eigenlijk nog niet veel gedaan. Je favoriete bezigheid is computerspelletjes spelen (de verschillende verhaaltjes van Freddie Fish en Putt Putt), maar je videokaart heeft het eergisteren begeven, en ik moet er nog eens naar kijken. Je zit trouwens ook ongelofelijk graag te kijken hoe ik Titan Quest speel. Het personage heeft respectievelijk een spook/vuurbeestje bij zich, en zo noem je het dan ook: spookje spelen. Je weet zelf al perfect hoe je het spel moet opstarten, en zelfs hoe je het beestje kan oproepen en welke andere spreuken je moet doen. Je stopt dan de stekker van een klein laptopmuisje onder mijn toetsenbord, en zit zogezegd mee te spelen, al zal je geen gelegenheid onbenut laten om effectief zelf het personage te besturen met mijn muis.

Ondertussen heb je nog een bezigheid gevonden voor het slapengaan, naast het verhaaltje dat ik je steevast moet voorlezen. Papa heeft namelijk een Wii gekocht voor het kantoor, maar bij gebrek aan plaats (ze gaan binnenkort verhuizen naar de bovenste verdieping van het gebouw, met veel meer plaats) staat het ding voorlopig hier. Jij bent zot van het boksspelletje, en staat dan als een gek rond te springen met die controls in je handen, en brengt het er nog niet eens slecht van af :-p

Weet je, Wolf: volgende week word je vier jaar, en vaak heb ik het gevoel dat je al veel ouder bent. Je kan zo wijs uit de hoek komen, maar vooral: je hebt een verantwoordelijkheidsbesef en een altruïsme dat je niet vaak bij kinderen ziet, en dat beamen je juffen ook. Je geeft heel makkelijk je speelgoed weg, je deelt zonder protesteren je koeken en dergelijke, en bent ongelofelijk zorgzaam, zoals die keer dat je Victor je speeltje gaf omdat hij aan het huilen was. Ik hoop dat je zo blijft, liefje, want je weet niet half hoe trots je me wel maakt.