Oudercontact en andere bezigheden

Gecategoriseerd onder: Gewoon verslag, School, Vriendjes — Mama om 8:25 pm op Saturday, April 28, 2007

Vorige week zondag kon het niet snel genoeg middag zijn voor jou, ondanks alle koffiekoeken en speelmomenten: Marthe kwam spelen samen met haar broertje en haar ouders! Het was stralend weer buiten, eigenlijk zelfs te warm, maar de tafel en de zandbak stonden in de schaduw, dus dat viel eigenlijk wel mee. Rond half drie kwamen onze gasten in de tuin, en je straalde van plezier! Je hebt dan ook met Marthe rondgereden op de fietsjes, op de schommel gespeeld, op de glijbaan gezeten, eigenlijk verbazend weinig in de zandbak gespeeld, het huis getoond aan Pieter, en toch ook behoorlijk wat ruzie gemaakt :-p Niks ernstigs natuurlijk, doorgaans gewoon over wie er nu wie een duw had gegeven, of wie er nu precies met wat mocht spelen. Er werd confituurtaart gegeten en fristi gedronken, en door de volwassenen vooral enorm veel gekletst. Tegen half zes waren jullie allemaal lastig van vermoeidheid, zodat Marthe en Victor naar huis gingen, en jij in bad mocht. Je vindt het bubbelbad nog steeds de max, ook al doe ik het voor jou niet bubbelen (er moet teveel water in om goed te zijn voor jou), maar het is wel een pak ruimer dan het vorige, wat het veel leuker maakt om in te spelen natuurlijk. Uiteindelijk zat je iets na zeven in bed, doodop.

Maandag was niks speciaals, behalve dan dat je weer pottezwart was van buiten te spelen in de opvang. Je begint onderhand trouwens een pak blonder te worden, en je armen en snoetje worden al mooi bruin :-) Oh, en het litteken van de schram van een paar weken geleden trekt ook al mooi weg. Het valt niet eens meer op.

Dinsdag was opnieuw voor jou een gewone schooldag, maar omdat ik pas om vijf uur met de hond naar de dierenarts kon, en jou liever niet meenam, was het half zes voor ik jou kon opvissen. We zijn naar huis gereden, hebben jouw snoet en handen gewassen, en zijn samen met papa per fiets weer naar school gereden: oudercontact! Ik heb een papiertje gekregen van de juf met jouw vorderingen, en eigenlijk waren ze vrijwel allemaal positief! Ik som ze hier even op:
- Je stelt je present, geniet van de leuke dingen, wendt je spontaan naar anderen, kan intens bezig zijn
- Je stelt je weerbaar op, maar reageert soms heel heftig, en hebt dan moeite om je gevoelens onder controle te houden: je weent bij kleine strubbelingen
- je doet goed mee, ook klassikaal, hebt een groot inlevingsvermogen (soms ietsje té), kan zelf goed oordelen wat mag en niet mag, reageert daar spontaan op.
- Je fijne motoriek is positief gevorderd, zo kan je bijvoorbeeld kleine stukjes knippen, heb je meer interesse in puzzels, en val je ook niet zo vaak meer (lang leve de steunzolen!)
- Je kleurenkennis is ok, je kent zelfs de nevenkleuren, je maakt puzzels van zes stukken, en je slaagt er ook in een kopvoeter te tekenen! Alleen je potloodgreep is nog niet in orde, maar dat komt wel, zei je juf.
- Je luistert naar verhalen, kan ze navertellen, maar hebt het moeilijk om naar anderen te luisteren, kan moeilijk je beurt afwachten, en wil steeds zelf het woord voeren. Tiens, zou dat iets genetisch zijn misschien?
- Je kan in een spel een keuze maken, en je bent in orde wat zelfstandigheid betreft.
Heh. Soms zie ik daar zo ongelofelijk veel van mezelf in, snoetje, dat het grappig wordt. Ik denk dat oma en opa dat zullen beamen, vooral dat van het hoge woord voeren :-p Je bent op school dus duidelijk niet anders dan hier bij ons thuis. Samen met de juf hebben we afgesproken dat we op die paar minpuntjes een beetje gaan oefenen.

Woensdag was opnieuw een rustige namiddag: we hebben ons moeten haasten met eten om nog op tijd een ijsje van de ijskar te halen, maar verder hebben we het bijzonder rustig gehouden: buiten spelen in de heerlijke zon, een beetje soezen, om boodschappen gaan, en dat was het zowat. En uiteraard een uitgebreid bad ’s avonds, want het was weer de moeite!

Donderdag ben je na school meegegaan naar de dierenarts, en je hebt je voorbeeldig gedragen: stil en geduldig heb je staan kijken naar wat de dierenarts allemaal met de staart van Catullus aan het doen was. Jammer genoeg had die slecht nieuws: de wonde van het weghalen van die grote cyste was helemaal niet aan het genezen zoals het hoorde, en de huid was zelfs aan het afsterven. De dokter stelde voor om het beest erger te besparen en te opteren voor de korte pijn: amputatie van de staart. Jij was er nog niet al te erg van onder de indruk, ook niet toen ik vrijdag Catullus ging ophalen, en jij dus deze morgen zijn bloederig stompje onder ogen kreeg. Ik had het je wel uitgebreid uitgelegd natuurlijk, je was er op voorbereid.

Deze morgen hebben we eerst, naar goede weekendtraditie, een uurtje in bed gespeeld, en dan hebben papa en jij me nog een uur laten slapen: ik was nog doodop van de vermoeiende schoolreisweek. Tegen tien uur zijn jullie me toch komen wakker maken: ik moest me aankleden en klaarmaken om samen met jullie te gaan zwemmen! Je keek er ongelofelijk naar uit, kleine pruts, en terecht: het was heerlijk in het lauwe water. Onvervaard stapte jij van de rand af, en toog, nog zonder zwembandjes aan, naar het diepere. En toen struikelde je, en ging je hals over kop onder water. Je probeerde recht te krabbelen, maar kreeg precies je kopje niet boven water. Een halve seconde later had ik je vast, en was je verongelijkt aan het proesten: je huilde nog net niet. Je was behoorlijk geschrokken, maar een goeie knuffel, de verzekering dat papa en ik er waren om op jou te letten, en een paar zwembandjes later, ging je er weer onverstoorbaar alleen op uit. Je zag alleen nog wat witjes om je neus.
Een tiental minuten later ontdekte je plots zelf dat je met die zwembandjes kon drijven! Eerst nog wat voorzichtigjes, maar steeds driester ging je te werk, en papa heeft je zelfs al leren trappelen met je voeten! Toen ik me al was gaan omkleden en dus na een vijftal minuten terugkwam, was je met een zwemplankje en je zwembandjes alleen aan het zwemmen, zonder voeten aan de grond, of de beschermende armen van papa onder je buikje. Ik was echt trots, kleine mol!

Daarna zijn we op zoek gegaan om iets te eten, maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan: onze favoriete adresjes waren gesloten. In Evergem Dorp zijn we dan maar in een snackbar binnengegaan voor een moussaka en een penne met kip en champignons. Jij hebt niet veel gegeten, je viel bijna in slaap in je bordje.
Thuisgekomen was het dan ook siëstatijd, wat voor jou inhoudt dat je heel rustig speelt, en op een bepaald moment bij mij in de hangmat bent komen liggen om zachtjes wat te babbelen en te knuffelen. Ik moest natuurlijk niet meer slapen, maar heb wel genoten van elk moment. Je kan soms zo ongelofelijk lief zijn, muisje.

Daarna ben je nog met papa naar de Delhaize gegaan, hebben we aardbeienmilkshake gedronken, heb jij nog uitgebreid huizen zitten bouwen tegen de robots, wat tv gekeken, en uiteindelijk, alweer doodmoe, zonder protest naar bed gegaan.

Een heerlijk rustige, maar toch goed gevulde dag. Ik zie je graag, Wolfje!

Alweer weekend

Gecategoriseerd onder: Buiten spelen, Eetperikelen, Op stap — Mama om 8:03 pm op Saturday, April 21, 2007

Vorige week zondag was het stralend weer, en hebben we opnieuw buitengespeeld. We moesten de planten die we de dag voordien hadden gekocht, nog uitplanten, en uiteraard was er de zandbak die uitgebreid moest bespeeld worden. Je hebt al je zandspeelgoed uit de garage naar buiten gesleept, tot je er amper zelf nog bij kon. Het leek je bad wel!

Maandagmorgen hebben we je wakker moeten maken: je zat op een lichtjes ander ritme. Het beloofde weer een stralende dag te worden, maar ’s morgens was het nog behoorlijk koud. Lekker ingeduffeld heb ik je met de fiets weggebracht, en dat vond je heerlijk. ’s Avonds, toen ik je snel ging afhalen (we moesten naar de dokter), bleek je pottezwart, ik heb er zelfs een paar foto’s van genomen, zo erg was het. Je had namelijk in de opvang weer in de aarde zitten spelen. Er is een zandbak, maar natuurlijk is die aarde veel en veel leuker :-p Ik heb dan snel je snoet, je handen en je knieën gewassen, andere (lees: propere) kleren aangedaan, en weg waren we naar de gynaecoloog. Deze keer hadden we wél geluk: je krijgt een broertje! De dokter had alles duidelijk kunnen zien en liet er geen twijfel over bestaan. Jij vond het schitterend: je had liefst een broertje, zodat je er kon mee spelen als hij wat groter is. Al bij al zat je weer rijkelijk laat in je bed.

Dinsdag is de temperatuur een tiental graden gezakt, zodat het echt wel frisjes was. Tot zover de sandalen en de kniebroek, welkom terug de schoenen en de lange broek. Dat belette overigens niet dat de opvang opnieuw buiten was - de zon scheen wel volop - zodat je alweer zo zwart als een schoen was. Deze week heb ik nogal wat af gewassen, snoetie!

Verder was het eigenlijk een doodgewone week, liefje. Woensdag hebben we ook al niks speciaals gedaan: buitengespeeld, wat werk verzet, naar de winkel gegaan, beetje tv gekeken… En ’s avonds voor de laatste keer echt in bad in de oude badkamer. Want…

Deze morgen hebben we voor het eerst de nieuwe badkamer gebruikt! De werkmannen zijn eindelijk klaar boven met het ruwere werk, zodat ik vrijdagavond nog alles grondig heb gekuist, om deze morgen ervan te kunnen genieten. De vloer zijn nog wel de oude tegels met chappe in plaats van de kurk, de muren zien er nog niet uit, het bad is niet afgewerkt en er zijn nog geen echte kasten, maar… Er is een bubbelbad en een douchecabine met een ganse resem verschillende sproeiers, en een stoomfunctie! Onmiddellijk heb je een deel van je speelgoed versleept, en weldra zat jij in het ruime bad, in het rozige water (door een badparel) te spelen. Ik ben er dan bijgekomen, plaats zat, en samen hebben we genoten van de bubbels. Ondertussen probeerde papa de stoomdouche uit, en was hij helemaal relaxed. Je bent helemaal opgetogen over de nieuwe badkamer: er is eindelijk plaats zat, veel licht, plaats om de handdoeken te hangen enzovoort. Ook de designkranen van de nieuwe wastafels vind je heel leuk om mee te spelen, en je zou dan ook voortdurend je handen gaan wassen.
Jouw tafel met legkussen staat er al in, jouw tandenborstel en zo ligt netjes in de kast, er liggen badmatjes en er staat een plant… En toch kan ik niet wachten tot de badkamer helemaal klaar zal zijn. Niet dat jij daar van wakker ligt…

Daarna hebben we een rustige voormiddag doorgebracht, en zijn we tegen één uur (we hadden laat ontbeten) naar ‘t stad getrokken, om daar te eten in het Lepelblad. Jij wilde perse pasta, maar hebt eigenlijk vooral van papa’s bord gegeten, die voor alle veiligheid toch maar hamburger met spinaziepuree had besteld. Daarna hebben we wat lopen flaneren, op jouw aanvraag vooral langs het water, zijn we een kleuterschaartje gaan kopen voor jou (”Mama, ik ben wel nog een peuter hé!”) en daarna hebben we een lekijsje gegeten bij Damass. Jij hebt weer pistache gekozen, je eet dat blijkbaar echt wel graag, en hebt ervan genoten. Jammer dat ik het fototoestel niet mee had…

Toen we weer thuis waren, zijn papa en jij naar de Delhaize getrokken, en daarna moest er blijkbaar weer dringend in de zandbak gespeeld worden. Uiteindelijk verzeilde je weer in het bad om alle vuil af te spoelen, en iets na zeven heeft papa je in je bed gestoken, zoals traditie is wanneer hij thuis is.

En morgen komt Marthe spelen :-)

Het gevoel van een zomerdag…

Gecategoriseerd onder: Buiten spelen, Gewoon verslag, Logeren — Mama om 6:18 pm op Saturday, April 14, 2007

Je bent ondertussen alweer een dagje thuis, en we zullen het geweten hebben, bolletje kwik!

Oma en opa waren ook al allebei moe van jou: je zit geen moment stil, babbelt voortdurend honderduit, en vraagt iedereen de oren van het hoofd. Leuk, dat wel, maar vermoeiend! Ik ben je pas vrijdagavond gaan halen, tegen het avondeten, zodat ik ook nog een boterhammetje kon mee-eten. Jullie hadden blijkbaar vanalles gedaan: samen naar het containerpark met oma, met je nieuwe winkelkarretje naar de GB, samen op zoek naar een veulentje - je wilde er perse eentje zien, maar oma wist er eigenlijk geen staan en heeft er dan ook geen gevonden. Jullie zijn dan maar naar Margrietje gaan kijken, de ezel van meneer Marc. Die was ook leuk en lekker zacht, vertelde je. De andere ezel was net gestorven, en dat vond jij vreselijk jammer. Het was wel al behoorlijk laat toen jullie naar die ezel zijn gaan kijken: normaal had je al in je bedje moeten zitten! Maar kom, je bent niet alle dagen bij oma :-) Ik geloof dat het twee keer half negen is geworden in plaats van de gebruikelijke zeven uur, en vrijdagavond was het ook bijna zo laat. We hebben laat gegeten bij oma, en dan moesten we hier thuis nog alles uitladen en moest ik de hond nog afhalen bij de dierenarts - hij had een gezwel aan zijn staartbasis, en dat is operatief verwijderd. Ik had je beloofd dat je de hond nog even mocht zien voor je ging slapen.

Wat heb je me verder nog verteld? Opa’s zaagmachine maakt een verschrikkelijk lawaai en je was er bang van en je hebt gehuild. Je bent samen met oma in bad geweest, en vond dat heel erg leuk. Opa heeft je oude fiets gerepareerd en maar meteen omgedoopt tot tractor. Je hebt met oma liggen vechten in het gras. Je hebt eieren gevonden bij de kippen, en op één ervan heeft opa jouw naam geschreven en de datum. Je hebt vreselijk veel boterhammen gegeten, waaronder een boterham met honing zonder boterham, en je kijkt vreselijk ondeugend wanneer je dat krijgt. (Ik zal nog wel een paar dingen vergeten zijn, maar dan schrijf ik ze later nog wel op.)

Vandaag heb je de hele dag buitengespeeld. Het was dan ook 27°, heel erg leuk voor april. Deze morgen heb ik de zandbak voor het eerst weer opengedaan, en er het grootste deel van de blaadjes uitgevist. Verder zag het zand er nog vreselijk goed uit, en je hebt er enorm veel in gespeeld. Gelukkig heb ik je heel erg goed aan het verstand kunnen brengen dat ik niet overal in huis zand wil, en je loopt dus niet zomaar binnen en buiten, of klopt je kleren en je beentjes grondig af wanneer je toch binnen moet zijn.
Ik heb spaghetti met bolletjes gemaakt deze middag, en je was de koning te rijk, hebt er dan ook een groot bord van binnengespeeld. Daarna zijn we samen naar de Aveve gereden, om verse boterkoeken voor papa en een hoop plantjes. Daarop hebben we samen alle takken die we deze week van die taxus hebben afgesnoeid, in de auto geladen, en zijn naar het containerpark gereden ermee. Daar heb je voortdurend takken de trapjes op gesleept en in de container zelf gegooid. De rest van de aanwezigen moest glimlachen: amper een turf hoog, en wel met de tong uit de mond aan het werken!
Rond half zes heeft papa je dan in bad gestoken: je vond dat je genoeg had buitengespeeld, en dat je wel toe was aan een bad. Dat laatste viel ook niet te ontkennen, zwarte mol!

Ondertussen is het zeven uur gepasseerd en lig je in bed. Het zal je deugd doen, al heb je deze morgen wel geslapen tot half negen. Je ligt trouwens tussen nieuwe lakens, met leeuwen en kikkers en kameleons op, en je lag te blinken! “Een kinderhand is gauw gevuld”, luidt het spreekwoord, en het is leuk om zien hoe waar dat dat is :-)

Logeren

Gecategoriseerd onder: Logeren — Mama om 8:13 am op Thursday, April 12, 2007

Wel, kleine man, jij zit momenteel bij oma en opa, en ik geniet van de volstrekte stilte hier in huis :-) Papa is ook al vertrokken naar kantoor, en ik ga direct naar de Brico en dan naar de dierenarts met de hond.

Dinsdag zijn we inderdaad samen om brood geweest, maar het is vakantie, en onze Wondelgemse bakkers zijn toch niet zo schitterend op elkaar afgestemd. Het resultaat was, dat we nergens nog brood vonden, en dan maar met de fiets naar de Lidl zijn gereden. Dat was de allereerste keer, denk ik, meestal hebben we veel te veel mee om niet met de auto te zijn. Ook nu moesten we ons beperken, maar naast de zak sandwichen zag het doosje druiven er eigenlijk wel heel verleidelijk uit (het is ook al halfleeg) en ook de prachtige oranje roosjes kon ik niet laten staan. Jij hebt in de winkel je fietshelm opgehouden: je bent er apetrots op.
Wel vraagt iedereen je naar die schram op je gezicht, en telkens opnieuw leg je het geduldig uit: aan Kelly van de slagerij, aan Sandra aan de kassa, een beetje later aan mevrouw Ria en Michiel, de buren…

Uiteindelijk is de bank ingeolied geraakt, en zijn we nog samen een grote struik voor het venster te lijf gegaan. Het ding was gewoon veel te groot geworden, en nam een belangrijk deel van het licht weg. Mooi vond ik hem toch niet, vandaar, weg ermee! Ik heb de grote takkenschaar gehanteerd, en jij sleepte elke tak netjes weg en legde hem op de stenen. Je was eigenlijk zo trots als een pauw dat je dat kon! “Ik ben wel sterk he mama!”

Daarna hebben we gegeten, en heb ik je gewoon gewassen op je kussen, ik had met die zere teen van me geen zin om op mijn knieën voor het bad te gaan zitten. Ik ging het bij gezicht, handen en voeten houden, maar jij stond erop dat je poepje ook gewassen werd. Flinke, propere zoon van me!

Gisteren zijn we dan allemaal samen meteen opgestaan om acht uur, zonder spelen, want papa wilde nog even bij jou zijn, maar moest wel door naar kantoor. Daardoor hebben wij rustig ontbeten, en dan ben ik jouw gerief beginnen bijeenrapen: pyama’s, slaapzak, pantoffels, speelgoed, badspeelgoed, kleren, ondergoed, laarsjes, slabbetjes, tandenborstel… Niet te vergeten jouw nieuwe fiets én jouw oude fiets, die opa ging proberen maken.

Tegen kwart voor tien zijn we dan naar Eeklo gereden, waar ik bij Bart en Klaartje nog een doos oude boeken voor Latijn en Grieks wilde ophalen. Eerst was je daar wat onwennig, maar al gauw was je volop aan het spelen met Eva. Klaartje was compleet vertederd door jou, en zag het onmiddellijk zitten om nog zo eentje in huis te hebben. Ze waren allemaal gewoon weg van jou :-)

Het oorspronkelijke plan was om daarna nog even binnen te waaien in het Krügercenter, een plaatselijk winkelcentrum, maar eigenlijk had ik daar niet veel zin meer in, zodat we al tegen half twaalf bij oma en opa waren. Het valt me telkens weer op hoe ongelofelijk thuis jij je daar voelt. Je loopt rond alsof je de koning bent, kent elk hoekje en kantje… Je mocht eerst je Pasen halen: een klein winkelkarretje, zoals je dat kent uit de plaatselijke Smatch, met daarin een chocolade kip. Man, jouw gezichtje was geld waard! Onmiddellijk wou je een van je beestjes halen om in de kar te zitten, en parmantig paradeerde je rond met je karretje door heel het huis. Opa had je horen rijden, en kwam kijken.

Daarna gingen we je fietsjes halen, zodat opa een kijkje kon nemen naar die kapotte fiets. En jawel hoor, na al tien minuten was het ding gerepareerd, tot jouw grote vreugde! Jouw andere driewieler is veel fijner, dit ding is in vergelijking een 4×4, met brede dikke banden, ideaal om in de tuin rond te rijden. Ik ben blij dat hij werkt, dank je, opa!
Tegen dan had jij al een computer opgestart. Ik verdween weer naar boven, bij oma, en toen jij na een twintigtal minuten nog niet was gevolgd, kwam ik toch weer even kijken in opa’s bureau. Jij zat nog steeds netjes op een stoel voor je scherm, terwijl opa een poging deed om nog wat verder te werken. Het eten was ongeveer klaar, en dat moest ik je geen twee keer zeggen: dadelijk kwam je van je stoel en ging mee de trap op.
Dat eten smaakte blijkbaar heel erg: kalkoenrollade met warme kriekjes en puree. Er kwam nauwelijks een woord uit jou, behalve dan om te discussiëren met nonkel Jeroen over de naam van het kleine hondje: was het nu Kaneel of Cornholio, zoals nonkel Jeroen zegt? Iets later slaagde Jeroen er zelfs in jou aan het huilen te krijgen, door te doen alsof hij jouw chocolade kip ging opeten… Snikkend kwam je troost zoeken bij mij, arme jongen.
Na de koffie ging ik door, en tegelijkertijd gingen jullie mee naar beneden, de kippen eten geven. Terwijl ik nog salu zei tegen oma, had jij je laarsjes al aan en zat je al halverwege de tuin. Ik riep nog even salu naar jou, waarop jij je omdraaide, snel even riep” Salu mama!” en weer verderliep.

Weet je, Wolf, het doet deugd om jou op zo’n manier te kunnen achterlaten: je voelt je goed in je vel, en je weet dat ik je vrijdag opnieuw kom halen. En ik, ik kan rustig werken en ook dat doet deugd :-)

Accidenten

Gecategoriseerd onder: Gewoon verslag — Mama om 1:58 pm op Tuesday, April 10, 2007

In de voormiddag zijn we alledrie lekker lui geweest, en hebben we gewoon binnengezeten, gelezen en gespeeld. Koken hoefde ook al niet echt, omdat we een ganse hoop eten hadden meegekregen van omaly. Jij bent wel met papa om brood geweest, samen op de fiets. Ik had de indruk dat jullie dat allebei wel leuk vonden, vooral dan het feit dat je nog een snoepje had gekregen ook.

Daarna is papa naar kantoor getrokken om daar ongestoord een beetje te kunnen werken. Hier thuis is hij te snel afgeleid door alles wat wij zeggen en doen.

Gisteren was het al bij al wel mooi weer, zodat we ongelofelijk veel buiten hebben gezeten. Ik heb de teakhouten bank, die volledig bemost was, afgeschrobd met een speciaal bijtend product, terwijl jij vrolijk aan het spelen was, en af en toe kwam helpen om een geschrobd stuk af te spoelen met de tuinslang. Toen ik heel even naar binnen ging om iets te halen, hoorde ik plotseling een groot gehuil. Ik spurtte naar buiten, en jij kwam me huilend tegemoet: je was gevallen met je hoofd tegen de bank! De zijkant naast je oog werd al helemaal blauw, terwijl er ook een ganse rode streep te zien was. Toch hield je vrij snel op met huilen, blijkbaar deed hiet niet zo erg pijn. Ik heb je meteen een zakje ijs gegeven, gewikkeld in een handdoek, en zo heb je rustig wat tv zitten kijken. De streep is ondertussen helemaal rood geworden, het lijkt wel alsof het verbrand is. Dat zou wel eens van dat bijtende product kunnen zijn. Ik hoop alleen dat het geen litteken vormt…

’s Avonds werd je nog eens vakkundig afgespoeld, en daarna je bedje binnen, want je was steendood.

Dat was ook te merken deze morgen: pas om acht uur werd je wakker, tot mijn grote vreugde. Papa was tegen dan al lang vertrokken richting kantoor. Wij hebben samen nog een uurtje liggen spelen in bed, wat trouwens tegenwoordig ook altijd het voorlezen van een verhaaltje uit de strips van Gert en Samson inhoudt. Die zijn niet echt kort, en het verwondert me dan ook telkens weer dat je toch wel tien minuten stil kan liggen luisteren en kijken.

Omdat ik nog koekebrood overhad van zaterdag, had ik je beloofd dat, als je flink zou slapen, ik verloren brood ging maken, of boterhampannenkoeken, zoals jij ze noemt.  Dat was je overduidelijk niet vergeten, zodat ik deze morgen rond kwart over negen boterhamkoeken stond te bakken. Ik moet zeggen, ze gingen vlot binnen :-p
Vandaag was het eigenlijk al een pak vroeger warm buiten, zodat ik maar de teak bank ben beginnen inoliën. Jij was teleurgesteld dat je niet mee mocht helpen, maar was al snel weer aan het spelen buiten. Toch was je op een bepaald moment verdwenen, zodat ik even ging kijken: je was met de hond naar binnen gegaan en zat rustig te spelen met Noah en zijn boot vol beestjes :-) De zon was ondertussen toch weg, dus erg vond ik dat niet.

Straks nog samen met de fiets om brood. Toch maar een dikke pull aandoen, medunkt.

Pasen

Gecategoriseerd onder: Familie, Feest — Mama om 10:19 am op Monday, April 9, 2007

Pasen gisteren bij Omaly was echt wel een voltreffer. We hadden ook geluk met het weer: een stralende zon, dus ideaal paaseiraapweer (man wat een woord!). Toen we toekwamen, vroeg om de Ronde van Vlaanderen te vermijden, stond er al een heel mooi mandje te wachten aan de voordeur. De eieren zelf waren nog niet in de tuin gelegd, want omaly had schrik dat ze zouden smelten in de zon. Het was wel duidelijk dat ze niet echt gewoon is van eieren te verstoppen, want ze had ze gewoon snel-snel met zak en al bovenop de haag gelegd.
Ik heb jou dan maar wijsgemaakt dat ik nog gerief uit de auto moest halen, heb de eieren meegenomen, en heb ze overal vakkundig op polletjes gras, grote bladeren van een struik en zo neergelegd, netjes in de schaduw en in het zicht. Toen we iets later dan samen met bompa eitjes gingen zoeken, vond je het maar wat wijs: apetrots toonde je telkens je vondsten, met een grote glimlach op je stralende gezichtje. Dat je er niet onmiddellijk mocht van eten, maar moest wachten tot na het eten, kon de pret niet drukken.

Jammer genoeg liet het eten nog eventjes op zich wachten: peter Koen en tante Else zaten in de file, en gingen wat later zijn. Gelukkig besloot omaly om toch al te aperitieven, en wat je verondersteld had in de auto - “Mama, het is vandaag Pasen en een beetje feest, omaly zal wel kaasjes hebben zeker!” - was gelukkig het geval: er waren van die kleine apérocubes met een druifje op een prikkertje, en meer moest dat niet zijn.

De carpaccio van Sint-Jacobsvruchten was aan jou niet besteed, maar de pompoensoep van omaly gelukkig wel, zeker toen er een sneetje Frans brood bij kwam. Tegen dan waren ook Koen en Else gearriveerd, tot jouw grote vreugde: er moesten boekjes voorgelezen worden en zo. Toch was je echt wel blij toen de hoofdschotel er aankwam: eendenborst met gratin dauphinois en verschillende groentjes. Eigenlijk heb je al bij al toch vrij veel gegeten. Je had al een paasei klaargelegd om na het dessert op te eten, zoals ik je beloofd had, en het einde van de Ronde kon niet snel genoeg komen. Je hebt toen eerst nog wat crême brûlée gegeten, wat chocomousse, en dan met een gelukzalig gezichtje jouw paasei. Daarna mocht je rondgaan met een schaaltje kleine eitjes, en toen omaly zei dat je ook nog eentje kreeg, keek je haar heel ernstig aan en zei: “Neenee oma, ik heb al een groot ei gegeten, en anders gaat mijn buikje pijndoen!” Je bent echt een schatje!

Bompa heeft nog ongelofelijk veel met jou gespeeld, naar de kippen gegaan en terug, je zelfs in een boom gezet… Je was compleet doodop toen we naar huis gingen, en je hebt dan ook het grootste deel van de weg geslapen. Dat zorgde ervoor dat een deel van je energie terug was, en ook al zat je om zeven uur in je bedje, je hebt nog een ganse tijd liggen zingen en babbelen. Op een bepaald moment hoorden we: “Domme domme mu-ug, domme domme mu-ug, je kan me toch niet pakken!” Er zat een mug aan de buitenkant van je muggengordijn, en in plaats van je keel open te zetten, zoals een paar dagen geleden, zat je het beestje nu gewoon uit te lachen, zoals ik je geleerd had. Flink zo! Tegen acht uur werd het stil… en je hebt als een blok geslapen tot deze morgen half acht.

Toen moest er uitgebreid gespeeld worden. Ikzelf was, toen ik jou uit je bed wilde halen, van de trap gedonderd en had mijn teen behoorlijk zeer gedaan, zodat ik nogal stilletjes weer in bed lag, en papa deze keer al jouw ochtendenergie mocht opvangen. Die had al wat zitten werken en gelukkig ook al koffie gedronken, zodat die wakker genoeg was om al jouw vrolijke geweld op te vangen. Jullie hebben vooral veel zitten worstelen en vechten :-)

Je bent in elk opzicht een echt jongetje, een echte wildebras! Ik ben benieuwd wat nummer twee wordt, maar als het ook een jongen is, belooft dat!

Ochtendspelletjes

Gecategoriseerd onder: Spelen — Mama om 9:30 am op Sunday, April 8, 2007

Paasmorgen, en je zit in je paasbeste kleren naar tv te kijken. Nu ja, paasbest… Je had al nesquik gemorst op je broek, dus die ligt al te drogen, en jij zit momenteel in je blote billen. Erg is dat niet, want het is hier lekker warm, en daarbij, dan kan je des te trotser naar je onderbroekje kijken. Ik heb je vandaag namelijk je ondergoed met krokodillen laten aandoen! Eigenlijk was het de bedoeling dat je dat pas ging krijgen wanneer je een droge nacht had, maar dat kan nog wel eens heel lang duren. Daarom heb ik er een andere draai aan gegeven: je gaat tegenwoordig altijd zelfstandig op het grote toilet, je potje staat zelfs al in de berging, en daar ben ik eigenlijk wel heel blij om. Daarom dus deze beloning, en je was gewoon door het dolle heen.

Deze morgen was je anders ook wel al actief: om 8.10u riep je dat je wakker was, en ben ik je dus komen halen. Soms klauter je zelfstandig uit je bed en kruip je bij ons, zoals gisteren, maar meestal werkt die natte luier op je zenuwen, en wil je daar eerst vanaf. Daarna beklom je al zingend de trap, en sprong boven op papa als goeiemorgen. We hebben er nog een klein uur liggen spelen: het is altijd wel een variant op het thema: groot spook/monster/leeuw/krokodil valt aan/gaat bijten/gaat kriebelen en jij moet angstig wegvluchten en bij de andere ouder onder de dekens kruipen ter bescherming. Zoiets gaat trouwens steevast gepaard met een hoop gewriemel, gegiechel en gegil.
Vandaag was papa het grote spook dat voetjes wilde opeten, zodat ik quasi de hele tijd met een paar koude voetjes onder mijn oksels heb gezeten. Ik heb ook een paar keer de rollen omgedraaid en jou bij je voetjes tot aan mijn kant gesleurd, zodat je al gierend van de lach naar papa riep dat hij je moest komen redden. Die begon me dan te kriebelen tot ik wel niet anders kon dan jou loslaten. Alleen het likjesspook vond ik duidelijk minder: jij vond er niet beter op dan mij (en daarna ook papa) likjes te geven met die grote tong van jou, bah!
Aan de andere kant ben je ook echt wel een lieverdje. Papa heeft de neiging me uit bed te willen krijgen door aan mijn voeten te kriebelen, maar jij weet dat ik dat niet graag heb, en steekt daar dan ook steevast een stokje voor. Zo ook vandaag: papa wilde kriebelen, maar jij zei vastbesloten: “Nee, papa! Niet doen! Gewoon rechttrekken, kijk, zo!” en je kroop naar me toe, nam mijn hand, en trok me recht. “Zo gaat mama ook opstaan hoor, ze heeft niet graag dat je haar kriebelt!” Op die manier werd papa ook eens op zijn plaats gezet :-p

Aan de andere kant kan je echt een klein ondeugend varkentje zijn, met van die pretlichtjes in je ogen als je iets aan het uitspoken bent. Niet dat dat kwaad bedoeld is hoor, gewoon… een stout muiltje! Zo had ik woensdagavond je haar gewassen, omdat het echt wel nodig was. Je laat mij en papa dan altijd trots even ruiken hoe goed het wel ruikt, en dat beamen we dan ook volmondig. Zo ook woensdag, waarop jij heel onschuldig aan mij vroeg of mijn haar gewassen was. Dat was voor een keertje zelfs al drie dagen geleden, wat ik dan ook zei. Daarop wilde je even ruiken, en met een ongelofelijk stout gezichtje volgde daar meteen op: “Bèèèh!” Je viel daarna bijna van je kussen van het lachen door mijn verontwaardigde gezicht. Er zat toen maar niks anders op dan jou te kriebelen, kleine spookie!

Oh, en nog iets: je zingt heel erg graag, en in de opvang heb je nu het liedje geleerd van de Zeppelin: “We stegen met een zucht, tot boven in de lucht, we zaten zo gezellig in ons hui-uisje! We konden alles zien, we hadden pret voor tien, leve de zeppeli-i-i-in!” Je zingt het te pas en te onpas, meestal met ongelofelijk veel overgave en uit volle borst. Meestal vind je je liedjes echter zelf uit, over de gekste onderwerpen. Het valt me wel op dat ze meestal teruggaan naar het melodietje van ‘zakdoekje leggen’. Ik ben eigenlijk al lang blij dat er een melodie in te herkennen valt :-p

Fietsen

Gecategoriseerd onder: Gewoon verslag — Mama om 8:16 pm op Saturday, April 7, 2007

Het weer viel gisteren uiteindelijk nog beter mee dan verwacht. Toch hebben we in de voormiddag eigenlijk niet zoveel gedaan: een beetje opruimen, in boekjes kijken en dergelijke. ’s Middags heb ik dan macaroni met hesp gemaakt, tot jouw grote vreugde. Jij zat trouwens de hele tijd in de keuken te spelen met jouw magneetletters (je bent echt leergierig, wil weten wat elke letter is en in welke woorden die voorkomt) en met jouw nieuwe vrachtwagen. Dirk heeft voor jou een ongelofelijk knappe replica meegebracht van de Transrad Trucks, de loden gevaarten die gebruikt worden voor het transport van radioactief materiaal.
Na het eten zijn we samen in de tuin gegaan, en hebben we met het materiaal van de werkman de gemetselde bloembak aan de vroegere voordeur hersteld. Eerst moesten de stenen weer afgekapt worden, waarin je me goed geholpen hebt, en daarna kon ik een poging doen tot metsen. Jij stond erbij en keek ernaar, en vond het maar bizar wat ik daar aan het doen was. Stevig zal het ding misschien niet zijn, maar bon, dat is ook niet nodig :-p

Daarna hebben we de was opgehangen, en heb ik onder jouw wakende blik het fietsstoeltje op de fiets gemonteerd. Je was er echt helemaal hyper van, maar toch wilde je wel eerst wat fruit en een koek eten, en een fristitje drinken. En dan, eindelijk, zijn we samen op de fiets gestapt om om brood te rijden. Eigenlijk zou ik eens voor een fotootje moeten zorgen: je zit netjes in je gordel, met je voeten op de stapjes ingesnoerd, en met je fietshelmpje op je hoofd. Gelukkig doe je daar nu niet moeilijk meer over, wel integendeel, ik mag hem echt niet vergeten!
Zo zijn we dan eerst om brood gereden, en daarna nog een eindje om, een paar kilometer maar, want toen wou je al naar huis. Mja, je was moe, ik weet het, kleintje.

Thuis heb je nog wat heel stilletjes tv zitten kijken, hebben we gegeten, jou nog maar eens afgespoeld in bad (wat een echt bad is geworden omdat ik ondertussen wilde stofzuigen en dweilen), en toen kwam papa thuis en mocht je nog eventjes bij hem zitten.

Vandaag vond je het heerlijk dat zowel papa als ik thuis waren, en dat je met ons kon spelen. Eerst hebben we het nog een uur volgehouden in bed, daarna ontbijt, en toen heb je zowat alles op stelten gezet hier in huis: een kamp gebouwd samen met papa, gespeeld met vanalles en nog wat, en vooral veel op ons beiden gehangen.
Na het middageten ben je eventjes wat stilgevallen, maar daarna was je full force terug :-p Zolang we maar met jou gooiden, je kriebelden, pookten, je achterna zaten enz. enz. was alles in orde.
Uiteindelijk zijn we ook met zijn drietjes om brood geweest. Tsja, er zijn nu gewoon twee fietsen in huis, en dat vond je heerlijk :-) Ofwel moest papa ons inhalen, ofwel zat je mij op te jutten om sneller te gaan.

Je bent echt zo’n opgewekt, vrolijk ventje, Wolf :-)

Verhalen van fietsen en gras

Gecategoriseerd onder: Buiten spelen, Gewoon verslag, Vriendjes — Mama om 9:12 am op Friday, April 6, 2007

Woensdag hebben we er nog een zeer vruchtbare dag van gemaakt: we zijn eerst naar de fietsenmaker gereden om te kijken of mijn herstelde fiets er nog stond: ik had die binnengedaan op 10 oktober en was hem compleet vergeten. Met rode kaakjes heb ik hem toch teruggevonden. Aangezien het niet zo’n praktische fiets is, toch niet voor mij, wilde ik meteen een andere kopen ook. Zo kunnen papa en ik eens samen met jou gaan fietsen deze zomer. Wellicht niet te ver, gezien de baby in mijn buik, maar kom. Toen ik vertelde dat ik hem eigenlijk nauwelijks gebruik, tenzij om jou naar school te brengen en om om brood te rijden, bood de man mij een tweedehandsfiets aan, een damesfiets met vier versnellingen en alles erop en eraan voor 80 euro. Jij was meteen enthousiast. Het enige wat nog ontbrak, was een kinderstoel voor jou, en dat hebben we dan ook maar ter plaatse gekocht. Ik kon de fietsen alleen nog niet meebrengen, want papa was met de zwarte auto naar Brussel.

Thuisgekomen hebben we samen het gras afgereden. Samen is hier bijna letterlijk te nemen: je hebt me prachtig geholpen door alle stokjes op te rapen die nog her en der verspreid lagen. Die vervoerde je dan in het laadbakje van je fiets naar de groene container. Met enige moeite kon je de stokjes daar wel ingooien, maar je zag helemaal niet wat je aan het doen was. Daar heb je dan, kleine slimmerd, een knappe oplossing voor gevonden: je hebt je kleine glijbaan tot naast de container gesleept, en die fungeerde als laddertje. Zodra je de stokjes dan in de bak had gegooid, gleed je opgewekt naar beneden, voor een volgende ronde. Je moest, vond je, ook het gras zelf afrijden, en kwam voortdurend al brommend met je fietsje voor mijn machine rijden. Dat maakte het er niet gemakkelijker op, maar wel een pak leuker :-p Je ruimt tegenwoordig ook voorbeeldig op, en dat heb je me woensdag ook bewezen: samen hebben we alles weer opgeborgen, zowel het tuingerief als alle kussens en speelgoed uit jouw huisje.

En toen, joepie, was het tijd voor een volwaardig bad. Je was er wel aan toe, kleine zwarte mol van me! Je was al vrolijk aan het plonzen toen papa thuiskwam, en die heeft dan, tot jouw en mijn grote vreugde, overgenomen :-) Een paar boterhammen en een klein beetje tv later lag je rustig te slapen.

Gisteren begon rustig: we hebben zeker wel een uur in mijn bed liggen babbelen en spelen. Voornamelijk babbelen, eigenlijk. We lagen netjes naast elkaar op onze rug onder het dekentje, en je stak ganse verhalen af over vanalles en nog wat. Na de obligate paaskoeken mocht jij wat tv kijken (het is veel te koud om buiten te spelen, ’s morgens) terwijl ik een uitgebreide afwas onder handen nam. Daarna zijn we samen naar de winkel getrokken om een vaasachtig iets met garnituur en zo te kopen als cadeautje voor het paasdiner van Omaly, en vervolgens naar de Delhaize, om eten in te slaan voor twee dagen.

Na het eten (deze keer heb je wel goed gegeten: blindevinken met spinaziepatatjes, het smaakte duidelijk) zijn we dan met een lege auto naar de fietsenmaker gereden, en hebben we beide fietsen om beurten opgeladen. Je was gewoon helemaal opgewonden bij het idee alleen al.

Toch heb ik nog geen tijd gehad om jouw fietsstoeltje te monteren: je had een playdate! Iets later stond Marthe namelijk met haar mama bij ons om te spelen. Delphine is eventjes gebleven, en is toen verder gaan werken. Een dik uur later, waarin jullie vooral buiten gespeeld hebben, maar eigenlijk zowat vanalles hebben gedaan, zoals getekend en piano gespeeld, kwam ze Marthe weer ophalen, deze keer met Victor op de arm. Toch gemakkelijk dat ze amper een halve straat bij ons vandaag woont :-) Ze zijn nog eventjes gebleven, en jullie hebben vooral op de grote glijbaan en de schommel gespeeld. Het leven is toch leuker als je er een vriendje hebt, he snoetie!

Net toen we daarna klaar waren met opruimen, kwam papa aangereden op de motor. Allebei lieten we meteen vallen waar we mee bezig waren, en liepen naar hem toe. We hebben gegeten, en toen heeft papa jou gewassen en afgespoeld, want - alweer - je was pottezwart. Ik zal wel kleren wassen :-p

Deze morgen hebben we lekker lang liggen spelen in bed, gegeten, en nu zit je naar tv te kijken, lekker rustig. Ik weet nog niet wat we vandaag zullen doen, het zal een beetje afhangen van de temperatuur buiten. We zien nog wel :-)

Vakantiedagje

Gecategoriseerd onder: Gewoon verslag, Spelen, Vakantie — Mama om 1:35 pm op Wednesday, April 4, 2007

Maandag was het gewoon heerlijk buiten! Het was wel twintig graden, en we hebben dan ook de hele tijd buiten gezeten. Ik voornamelijk in de hangmat, met jou boven op mij, en dan maar schommelen en giechelen en kriebelen! Je hebt ook hele maaltijden voor mij gekookt, met een lange stok in de parasolpoot :-p Ik moest wel opletten, want alles was héél héél hééééééééééél warm volgens jou.
Pas toen de werkman weg was, zijn we samen naar de Lidl gegaan, en om brood: we hadden toch eten nodig voor de volgende dagen! ’s Avonds heb ik je dan maar gedoucht in bad, zoals jij het uitdrukt. Je krijgt niet alle dagen een echt bad, dat is ook niet goed voor je velletje, maar het was echt wel nodig je te wassen, snoetie. Je amuseert je met de sproeier, en je mag jezelf afsproeien, iets wat je blijkbaar heel leuk vindt.
Dinsdag moesten we weer vroeg opstaan: tegen half acht waren de werkmannen hier weer, en werd het weer een geklop, geboor, gebeitel en gehamer van jewelste. Alles zit onder een fijn wit stof.
Het weer was totaal omgeslagen: het druppelde af en toe even, maar het was vooral bijzonder koud. Geen weer om veel buiten te spelen dus, en dus heb ik je maar wat tv laten kijken. Ik heb zowat de hele voormiddag in de keuken gestaan: soep gemaakt, en een ganse reeks rijstpapjes met fruit onder. In de namiddag kwamen Quinten, Aaricia en Jorunn namelijk spelen, en ik wist dat mama Nathalie heel graag rijstpap eet. Wist ik veel dat de kinderen dat niet lusten… Niet dat dat erg was, iedereen amuseerde zich kostelijk. Je bent wel een enorme baasmaker, Wolf, je zegt op je eigen terrein voortdurend wat de anderen mogen en niet mogen doen. Het was wel leuk om jullie allevier aan je kleine tafeltje te zien zitten, eerst tekenen, en daarna eten.
Uiteindelijk hebben jullie zelfs nog een half uurtje buitengespeeld, met een pull en een dikke jas aan. Het was droog, de koude alleen kon de pret niet drukken.

Daarna was je gewoon uitgeteld. We hebben gegeten, en toen je net beneden zat, fris gedoucht en in je pyama, kwam papa thuis :-) Die heeft je nog een verhaaltje voorgelezen, en daarna mocht je in bed. Eerst moest je nog uitgebreid je CD-gordijntje tonen dat we in de voormiddag samen hadden zitten maken: een ganse reeks oude schijfjes, aan elkaar geplakt met de blinkende kant naar buiten, en zo negen onder elkaar. Het geeft een heel leuk effect, en zou de muggen weghouden, naar verluidt.

Vandaag was je uit jezelf wakker, en ben je heel even bij mij in bed gekropen. Daarna heeft papa je aangekleed, voor hij naar kantoor is vertrokken.
We hebben zo’n beetje vanalles gedaan, vooral ook opgeruimd boven, en jij zat intussen in de kasten te spelen… tot je plots de vrachtwagen van Facq zag passeren! Je kon niet snel genoeg beneden zijn, want die ging weer een bewegende laadklep hebben! En jawel hoor, nadat het bad gelost was, mocht jij weer op de laadklep staan, en deze keer zelfs zelf het ding bedienen! Je glunderde van onder tot boven!
Het bad zat verpakt in een gigantische kartonnen doos, en die hebben de werkman en ik samen op het terras gezet. Met enige moeite heb ik er een deurtje in uitgesneden, en toen heb ik met de parasolvoet, een trekker, een oude plastieken buis, een paar oude lakens en een hoop wasspelden er een groot dak opgezet. Jij voelt je de koning te rijk, hebt er al een hoop kussens in gesleept, en ook een matje voor de hond. Die vindt dat wel leuk, en gaat er dan ook effectief in liggen. Gelukkig schijnt de zon vandaag, al is het wel behoorlijk koud.
Toen was het etenstijd, en blijkbaar is kip met groenten en mie in de wok niet zo’n geslaagde combinatie voor jou: je hebt er niet echt veel van gegeten. Alleen de dreiging dat je anders geen ijsje zou krijgen, hielp. Het is vandaag namelijk woensdag, en woensdag met mooi weer is ijsjesdag!
Toen je het muziekje van de ijskar hoorde, ben je dan ook naar buiten gesprint, met mij in je kielzog. Je wilde deze keer een pistache-ijsje, en dat ging vlot binnen. Het was dan ook een heerlijke locatie: languit op de kussens in je huisje, waar het door de zon en het feit dat de wind afgeschermd was, eigenlijk best warm was.

Nu zit je eventjes naar tv te kijken, en op die manier ook te rusten. Je slaapt al heel lang niet meer ’s namiddags, maar hebt dan wel behoefte aan een rustig moment. En op die manier kan ik een beetje op mijn computer zitten typen :-p

Oh, nog bijna vergeten zeggen: je gaat tegenwoordig helemaal zelfstandig (zolang het bij een plasje blijft natuurlijk) naar het grote toilet! Man, gemakkelijk dat dat is! En zelf ben je zo fier als een gieter. En terecht natuurlijk, kleine snoet!

Volgende pagina »