Vieze beestjes
Ach liefje, nu zijn we weer wat tegengekomen! Gisteren had jij een dagje vrij van school, en hebben we samen een dagje vakantie genomen. Kort na de middag zaten we samen even tv te kijken, en jij zat op mijn schoot terwijl ik liefkozend door je korte haar wreef. Plots zag ik iets bewegen: een klein bruin kruipding! Oh joepie! Ik moest onmiddellijk denken aan de luizenbrief die je vorige week meegekregen had van school, stak het ding in een plastieken potje, ging kijken op het net of mijn vermoeden wel juist was, en ja hoor: je had luizen! Brrr!
Onmiddellijk werd ik ook helemaal kriebelig. Het rare is, dat je er helemaal geen last van bleek te hebben: je moest niet krabben, of klaagde niet over jeuk of zo. Ik heb dadelijk Delphine (de apotheker) gebeld met de vraag of zij daar een afdoende middel tegen had, en met de boodschap dat ze best ook Marthe (thuis, geveld door een bronchitis) eens zou controleren. Gelukkig begint het stigma (dat luizen betekenen dat je niet hygiënisch zou zijn) te verdwijnen, maar toch voelde ik me er alles behalve gelukkig mee. Delphine gaf me iets nieuws mee: een middel dat niet gebaseerd is op gif of pesticiden, maar wel op basis van siliconen. Het is een kleurloze, reukloze en licht vettige vloeistof waarmee je je haar volledig moet inwrijven, en waardoor de luizen een verstikkend laag siliconen op zich krijgen, zodat ze sterven.
Ik heb meteen je haar gekortwiekt zoals ik wel vaker doe, en tegen de avond flink ingewreven. Je vond het helemaal niet erg, ik had je uitgebreid uitgelegd wat het plan was. Samen hebben we ook al het beddegoed en handdoeken en dergelijke ververst. Als resultaat liggen er nu bergen was op me te wachten, blergh.
Het ergste vond ik, dat toen ik even mijn eigen lange haar controleerde, ik er ook van had! Ook nog het begin, maar toch… Ik heb met het luizenkammetje vijf beestjes eruit gevist, en bij jou een stuk of tien. Ik heb vannacht dus ook geslapen met een siliconenkopje, en gelukkig is het al bij al zo erg niet, en blijken ze nu toch wel allemaal verdwenen te zijn. Yuck. Ugh. Bah.
Vieze beesten!
Comment by Caroline
December 15, 2006 @ 4:04 pm
Deze vieze beestjes zijn inderdaad niet leuk. Een hele tijd geleden kwam onze dochter ook met deze kleine sloebers naar huis. En mama had het daarbij ook te pakken.
Onze dochter is echter helemaal niet gek om in bad te gaan en haar haar te laten wassen.
We hebben een halve apotheek in huis mogen halen alvorens de sloebers weer weg waren: twee shampoo’s, een luizenkam, een elektrische luizenkam… .
S avonds kon papa dan met veel liefde het haar van mama doorzoeken met de kam naar deze vieze sloebers.
Zo zie je maar hoe zo een vervelende plaag nog iets kan toevoegen aan je relatie.
Voorlopig zijn we dit schooljaar nog gespaard gebleven van deze kleine rakkers maar ik kijk er echt niet naar uit om ze nog eens bij ons op bezoek te krijgen.
Hopelijk is jouw ongewenst bezoek snel verdwenen.