Ziekjes

Gecategoriseerd onder: Familie, Ziek — Mama om 10:24 am op Tuesday, October 3, 2006

Om verder te gaan op het verhaal van gisteren…

Toen de kasten stonden waar ze moesten staan, en Geert en ik samen buiten op het terras zaten en jij aan het rondlopen was, moest je plots overgeven: al je eten van die middag kwam er in een grote onverwachte gulp uit. Ik wist niet wat je overkwam, en jijzelf nog veel minder. Je ging prompt aan het huilen en zag lijkbleek. Papa nam je mee naar boven, waste je en deed je verse kleren aan, terwijl ik buiten de boel opruimde. Daarna zat je stilletjes in de zetel, compleet aangeslagen. Je wilde een beetje water, maar ook dat kwam er vrij prompt weer uit. In totaal heb je die avond zes keer overgegeven, wat resulteerde in zes nieuwe sets kleren of pyama’s voor jou, een paar verse tenues voor papa, een versgewassen deken, en een vrij natte zetel. Gelukkig heb ik een goeie wasmachine annex droogkast :-p Er bleef echt niks in, en je had duidelijk wel honger. Uiteindelijk bracht een suppo Motilium soelaas: tegen zeven uur lag je in bed, en je sliep rustig door. Midden in de nacht ben je wel nog wakker geworden voor een glaasje water, maar dat is eerder regel dan uitzondering. Ik was bang dat je daarop opnieuw ging beginnen overgeven, maar je hebt netjes doorgeslapen tot half negen.

Toen mocht je, na wat gespeel, in bad, en kreeg je je mooie nieuwe kleertjes van Omaly aan: we gingen daarna naar Ronse! Ik had met opzet geen croissants voorzien omdat die te zwaar op je maag gingen liggen, en dus speelde je opgewekt en blij een grote boterham met choco binnen. Je had duidelijk alweer honger. Amper was die boterham op, of je werd alweer wat stiller, en net toen papa je uit je stoel nam, kwam de hele boterham er weer uit. Jij opnieuw naar de badkamer (de schade was heel beperkt) en gelukkig was Elina er om me te helpen met opkuisen. Jij zat daarna opnieuw een beetje bleekjes in de zetel tv te kijken, en protesteerde luidkeels tegen de poepsnoep die je kreeg. Die heeft nochtans geholpen: in de auto op weg naar Ronse heb je geslapen, en je was aangenaam verrast dat we er al waren toen je wakker werd. Je hebt zelfs door een hele carwashbeurt heen geslapen, en dat wil wat zeggen :-p

Ginder was je dan vrij stilletjes, nogal hangerig, maar toch best lief, en uiteindelijk heb je zelfs behoorlijk wat gegeten. Papa en ik hielden ons hart vast, maar alle ongelukken bleven uit. Je was vooral blij Omaly en bompa nog eens te zien, net zoals nonkel Koen en tante Else. Toen we rond vijf uur naar huis reden, viel je opnieuw in slaap, en je sliep zó diep dat ik het zonde vond je wakker te moeten maken bij het uitstappen.
Aansluitend ging ik naar het koor, en papa vertelde me dat hij je nog, onder groot protest, een motilium had gegeven. Je hebt rustig doorgeslapen, en maandagmorgen was je weer in orde, al was je wel wat dreinerig en huilerig. Oma stond wel klaar om in te springen mocht het nodig blijken, maar alles bleef ok de rest van de dag.

Toen ik je ’s avonds ging halen, was je zelfs bijzonder welgezind, lachte, speelde, en was een heel fijn jongetje. Papa had ook zijn best gedaan om vroeg thuis te zijn, zodat hij ook nog even met jou kon spelen.

Oh, en iets wat ik ronduit heerlijk vind: je zegt ons nu regelmatig dat je ons graag ziet, net zoals wij dat zeggen tegen jou. Vrijdagmorgen, geloof ik, was ik even naar het toilet terwijl jij met papa in de badkamer was. Ik hoorde jouw fijne stemmetje zeggen: “Weet je, papa, Wolfje ziet mama graag” en er lag zo’n zachte lieve toon in jouw stem. Ik smolt ter plekke, en papa ook, geloof ik.

Ik zie je toch echt wel graag, liefje.

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>