Hehe je ligt in bed. Vrij laat, maar dat komt omdat we net thuis zijn van het eetfestijn op jouw school. Op die manier haalt je school geld op voor schooluitstappen en bosklassen en dergelijke. We zijn er respectievelijk stoofvlees, vol-au-vent en balletjes in tomatensaus gaan eten, en het was best lekker. Jij vond het eerst nogal raar, zo ’s avonds naar school met mama en papa, maar zodra ik je had uitgelegd dat we gewoon gingen eten en daarna terug naar huis zouden komen, was alles in orde. Je keek wel je ogen uit naar al die mensen, en was zodanig afgeleid dat je eigenlijk niet veel hebt gegeten. Zelfs je frisco wilde je niet eens helemaal: hij was eerst te koud, en nadat ik er de chocolade had afgehaald zodat je kon likken, smolt hij eigenlijk iets te snel. Wel heb ik de ouders van een paar van je klasgenootjes leren kennen, en dat was ook de bedoeling. Papa vertelde me trouwens ook iets leuks: hij was samen met jou om de desserts geweest, en zeker een mevrouw of vijf in oranje school-T-shirt had hem tegengehouden en gezegd wat voor een schatje jij eigenlijk wel was Meer is er natuurlijk voor een vader niet nodig om te blinken van trots :-p

Dat doet me er trouwens aan denken: ook je nonkel Jeroen blinkt van trots: zijn zoontje Alexander is geboren dinsdag! Je had het al een paar keer gevraagd langs de telefoon: “Babytje nog niet uitgekomen, nonkel Jeroen?” Aangezien het een aangekondigde keizersnede was, waren we er vrij zeker van dat jouw kozijntje dinsdag ging geboren worden, maar je wilde het precies niet geloven. Toen ik het je dinsdagavond vertelde, reageerde je meteen: “Babytje uitgekomen? Nonkel Jeroen eruitgehaald?” Ik moest echt lachen. Jeroen had liever niet dat we dinsdag al een kijkje kwamen nemen, en dus hebben we gewacht tot woensdagnamiddag. Je was al aan het popelen, maar ik had nog een verrassing voor jou. Na het eten, waarvoor we buiten op het terras zaten, kwamen namelijk Quinten, Aaricia en Jorunn spelen! Ik had het cadeautje voor Alexander via Nathalie gekocht, en het stond nog steeds bij haar. Ofwel moest ik het dus daar gaan oppikken, ofwel kon zij met de kinderen langskomen en een dik uur genieten van het mooie weer, de schommels en de glijbanen :-p Ik ben blij dat ze is langsgekomen: alle kinderen genoten ervan, en ook ik vond het leuk om Nathalie te zien. Tegen half vier zijn ze doorgegaan, en rond half vijf stonden wij tweetjes met een heel groot pak in het ziekenhuis in Tielt. Zodra je de kamer binnenkwam, begon je rond te kijken waar baby Exander stond. Jeroen en Delphine glommen van trots, en naast haar bed stond een klein glazen bakje, met een rustig slapende Alexander. Stilletjes ging je kijken, en was verbaasd hoe klein hij wel was. Je bent echt wel een paar keer gaan kijken, en was jaloers toen hij bij mij in mijn arm lag: je wilde hem ook vasthouden!
Uiteindelijk waren we pas laat thuis, moest je nog in bad, en was het kwart voor negen voor je in bed zat, snoetie.

Donderdag was een zware dag voor me: acht uur les, en daarna nog klassenraden. Het was echt wel net geen zes uur toen ik je kwam ophalen. Gelukkig vind je de opvang niet erg: je zit dan ook telkens in de armen van juffrouw Hilde-van-de-opvang te knuffelen, en ze zingt dan liedjes voor jou. Lief he
In elk geval was ik stikkapot, en heel blij dat het mooi weer was en we samen in de hangmat konden spelen. We hebben dan ook buiten gegeten, en tegen kwart over zeven zat je in bed. Hehe. Ik ben daarop maar in slaap gevallen in de zetel :-p

Vrijdag was het half zes toen ik je kon ophalen, en meteen ging mijn dag in mineur: ’s morgens had ik je met de fiets naar school gebracht, maar toen we thuiskwamen, merkte ik dat hij verdwenen was Ik was die morgen thuisgekomen en hoorde de telefoon, en heb me naar binnen gerept. Ik was te laat voor het telefoontje, maar dacht niet meer aan de fiets. Ik kan me ook niet herinneren dat ik hem nog zien staan heb toen ik om negen uur naar school vertrok. In elk geval is hij dus gepikt vanop onze oprit, en is het voorlopig dus gedaan met de leuke fietstochtjes naar en van school Ik moet niet alleen een nieuwe fiets zien te vinden, maar ook nog een nieuw kinderstoeltje aanschaffen, en dat duurt wel even. Ik was echt nijdig, maar toen ik even later las dat Kims mama was overleden, zet je zo’n dingen wel even in perspectief. Jij speelde uiteraard lustig verder, maar merkte blijkbaar wel dat ik nogal stilletjes was. Ik was dan ook blij dat papa vrij vroeg thuis was, en met jou speelde.

Vandaag was een rustige dag, en ook weer niet. Rond acht uur hoorden we je fijne stemmetje, en mocht je bij ons in bed spelen. Deze keer vond je het grote laken bijzonder inspirerend, en maakte je er een vakantiehuisje voor ons drietjes van. Een dik half uur later ben je met papa naar de bakker gereden, jammer genoeg dus met de auto, en hebben we even later gezellig koffiekoeken zitten eten.
Daarna mocht je met papa spelen, terwijl ik de deuren op onze nieuwe kamer eindelijk heb geschilderd. Je kwam af en toe een kijkje nemen, maar verdween al gauw weer naar beneden, al was het maar om met je splinternieuwe tolletjes te spelen.
We hadden uitgebreid en vrij laat ontbeten, zodat ook het middagmaal laat viel. Het was dan nog ongewoon ook: boterhammen ’s middags! Ik had er wel nog snel soep bij gemaakt, maar toch. Jij liet het niet aan je hart komen, en at vrolijk wat we je voorschotelden, zonder commentaar.
’s Namiddags werd er nog meer gespeeld, en ben je dan met papa eerst naar de Delhaize gegaan om water en cola en dergelijke, en dan naar kantoor om de pas gekochte drank te gaan afzetten. In ieder geval bleef je lang genoeg weg om ervoor te zorgen dat ik ongestoord wat kon werken voor school, de deuren een tweede laagje kon geven, en tiramisu voor morgen kon maken. Daar ben je trouwens altijd als de kippen bij: je vindt het heerlijk om de spatels en kloppers af te likken :-p en ik kan je geen ongelijk geven.

Tegen kwart over zes waren we allemaal netjes aangekleed en klaar voor een wandelingetje: het eetfestijn!

En daarmee ben ik rond met mijn verhaal voor vandaag. Ik hoop eigenlijk dat je er plezier zal aan beleven wanneer je dit zelf kan lezen, want van de naar het schijnt vele lezers op het internet is er niemand die ooit een boodschapje voor jou achterlaat in het gastenboek of als commentaar op een van mijn posts. Ach ja, ik doe het eigenlijk toch alleen maar voor jou hoor, kleine snoet.

Kusje.