Bijna school

Gecategoriseerd onder: Feest, Logeren, School — Mama om 11:05 pm op Thursday, August 31, 2006

Donderdagavond, en al sinds zondagmorgen niet meer geschreven: ik verval bijna in mijn oude gewoontes ! Eigenlijk is de uitleg heel eenvoudig hoor: je bent van zondagavond tot woensdagavond bij oma gaan logeren :-)

Zondag ben je uiteindelijk toch tegen kwart voor elf uit je bedje geraakt, nadat je nog een hele tijd vanalles en nog wat zitten brabbelen hebt. Je was in elk geval goed gezind en energiek :-p
Tegen een uur of drie kwamen we bij Sepp, Sofie en de meisjes aan, en trots als een pauw gaf je Margot haar verjaardagscadeautje, waarop je prompt bent beginnen spelen in de veranda. Er waren een hoop kinderen, en we hebben je van de hele dag nauwelijks gezien, zó druk had je het met spelen. Een klein taartje met chocoladepudding en smarties ging er wel probleemloos in, en in de loop van de namiddag volgde zelfs nog een tweede. Gelukkig hadden we voor de tweede dag op rij enorm veel geluk met het weer: we hebben opnieuw de hele middag buiten kunnen zitten, de zon heeft zelfs geschenen !
Je had het zelfs zo druk dat we je, ondanks het feit dat je verschillende malen als een echte grote jongen netjes een plasje hebt gedaan op het grote ‘polet’, toch weer een droge broek hebben moeten aandoen. Wie denkt er nu ook aan dergelijke banaliteiten als er zoveel kinderen en zoveel speelgoed aanwezig zijn !
Tegen zes uur haalde Sofie het brood en de sandwichen boven, en jij zei absoluut geen nee tegen een sandwich met kaas, wel integendeel. Gezeten tussen de andere kinderen ging het eten heel erg vlot binnen.
Rond zeven uur zijn we dan doorgegaan: we gingen jou rechtstreeks afzetten bij oma, zodat ik de dagen daarop naar school kon en ander werk kon doen.
Ik weet eigenlijk niet wie er wie het liefste ziet: zodra je oma in het oog kreeg en vice versa, gingen jullie gezichten blinken en lichtten jullie ogen op. Ook ging je dadelijk naar opa’s bureau, en ook hij liet dadelijk alles vallen om zich met jou bezig te houden. Niet lang daarna zijn we aan tafel gegaan, en ook hier at je nog een boterhammetje mee. Je was wel doodop, en toen papa en ik iets na achten doorgingen, lag jij al rustig in je bed.
Het voelt altijd goed om weten dat jij je zo op je gemak voelt bij al je grootouders, dat je er ook geen probleem van maakt als je bij hen moet logeren. Je bent echt wel in goede handen, kleintje.

Woensdagvoormiddag ging de telefoon, en ik hoorde een hoog stemmetje zeggen: ‘Mama ?’ Mijn hart smolt, en toen ik antwoordde, kreeg ik prompt een kusje door de telefoon. Veel zei je nochtans niet, maar oma zei dat je die dag al verschillende keren gevraagd had om naar mama te bellen. Je bent echt een schatje!
Toen ik echter ’s namiddags tegen half vijf toekwam bij oma, zei je dadelijk tegen me:”Nee mama, Wolfje niet komen halen! Wolfje nog wandelen.” Oma had je al een paar keer gevraagd om te gaan wandelen, maar je had telkens categoriek nee gezegd. Ook nu wilde je eigenlijk niet gaan wandelen, je wilde gewoon nog niet naar huis. Je zat dan ook gezellig buiten op het balkon met een grijs campingmatje te spelen, al bijna een uur, volgens oma.
Ik stelde je daarop niet voor de keuze, wel voor een voldongen feit: we gingen naar omoe en opoe. Ook dat had oma jou al voorgesteld, maar daar had je geen zin in gehad. Ook nu zei je tegen mij dat je daar geen zin in had, maar daar had ik totaal geen oren naar, en uiteindelijk ging je zonder tegensputteren met mij en oma de auto in. Bij omoe en opoe aangekomen zat je binnen de korste keren in de tuin: je wilde achteraan naar de hond van de buren gaan kijken. Om beurten gingen oma en ik dus maar mee, en op een bepaald moment ben je echt wel lang weggebleven met je grootmoeder (die trouwens zal blazen over deze woordkeuze): jullie hebben samen een ganse hoop onkruid uitgetrokken en op de composthoop gegooid. Iets later had je het mandje pruimen in de veranda ontdekt, en je deelde ze kwistig uit. Ze waren dan ook bijzonder lekker, en ik was duidelijk niet de enige die dat vond, petoet.

Rond half acht kwamen we dan toch nog thuis bij papa, werd er een boterham gegeten, en een drie kwartier later sliep je. Doodop.

Deze morgen heb je tot negen uur geslapen en dan nog een hele hoop gespeeld bij mij in bed, zodat het nog maar eens bijna elf uur was voordat we ontbeten. Daarna kreeg je je nieuwe speelgoed: je had het al zien staan in de garage toen we de hond eten gaven, en was al op voorhand wildenthousiast. Het gaat om een hoop oud speelgoed dat een collega aan de peutertuin van de school ging geven, maar eerst aan mij aanbood. Het gaat om een plastic keukentje, een felgekleurd espressomachientje (hoe toepasselijk!) en een mooie pop in een babystoeltje met tafelblad. Aangezien je de laatste tijd, als ik aan het schilderen ben, toch al doet alsof je aan het koken bent, leek dit me wel iets voor jou.
Ik heb moeten zeggen dat je eerst een boterham moest eten en dan pas het speelgoed kreeg, of er was van een ontbijt niks in huis gekomen. Je was door het dolle heen en riep: “Nieuw speelgoed! Zal leuk zijn! Feest! Joepie, hoera!” Ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker?
Een half uur later heb ik dan met jou in de koeltas van de Delhaize met een dekentje, een gastenhanddoekje en een bijpassend washandje (opgevuld met een paar dikke sokken) een bedje, matrasje, kussentje en dekentje gecreëerd voor jouw popje. Het had namelijk net eten gekregen en moest duidelijk slapen.
Het was uiteindelijk al iets na twaalven voor ik jou meekreeg naar de Delhaize om boodschappen, en dus al na één uur toen we gegeten hebben. We hebben een brooddoos en koekjes en wafeltjes meegebracht voor op school. Je school is namelijk zeer strikt wat milieuregels betreft, en staat geen verpakte koekjes en dergelijke toe. Koeken en wafeltjes en zo moeten in een brooddoosje zitten, niet in plastiek of aluminiumfolie. Ik moet je brooddoos trouwens nog afwassen, nu ik eraan denk, zodat ik dat morgenvroeg niet meer moet doen. Het zal zo al een zenuwachtige bedoening zijn, jou klaarmaken voor je allereerste schooldag. Ik heb gelukkig de voormiddag vrij gekregen van school, en moet enkel in de namiddag opdraven. Op die manier kan ik jou naar school brengen en rustig bij jou blijven tot ook ik word weggestuurd, en papa heeft de namiddag vrijgehouden om jou netjes op tijd weer op te halen.
In de toekomst zal je wel geregeld in de opvang moeten blijven omdat ik les heb tot kwart over vier en jouw school al gedaan is om twintig over drie, maar ik wilde je dat op je allereerste schooldag nog niet aandoen. Je hebt er eigenlijk heel gemengde gevoelens over: aan de enige kant ben je heel opgewonden en benieuwd, en kijk je er naar uit om met andere kinderen te spelen, te zingen, te dansen, te kleuren… Aan de andere kant ben je echt wel bang: een compleet nieuwe ervaring, een nieuwe omgeving, nieuwe mensen… Die eerste vrees zal snel weg zijn, ik ben er zeker van dat je het heel erg fijn gaat vinden. Ik hoop alleen dat die plasongelukjes snel achterwege blijven, want ook vandaag heb je weer prijs gehad. Tsja. Het zal wel beteren.

In de namiddag hebben we wat tv gekeken, hebben we samen een staande lamp in elkaar gestoken boven, heb je me geholpen met schilderen, en hebben we vooral veel gespeeld, zoals altijd.
Ik was wel eventjes verschoten: toen je weer in je broek had geplast, sprak ik je helemaal niet vermanend toe, maar zei dat je een sloeber was, en tikte met mijn wijsvinger op je voorhoofd. Prompt begon je hartverscheurend te huilen en snikte dat ik dat niet mocht doen. Arme jongen toch. Blijkbaar wil je wel, maar kan je je plas toch nog niet helemaal controleren. Ik wil toch niet terug naar luiers, snoetje, je staat al veel te ver.

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>