Het is ondertussen kwart over tien, en je ligt nog steeds in je bed! Toen ik een half uur geleden in je kamer binnenkwam, omdat ik gehoord had dat je wakker was, riep je me toe: “Nee mama! Nog niet opstaan! Nog slapen!”
- “Oh? Wil je nog in je bed blijven liggen?”
- “Ja mama, nog beetje slapen, niet opstaan.”
- “Euhh, ok. Moet ik je instoppen?”
- “Nee mama, ik zit nog onder de dekens!”
- “Ok dan. Roep me als je wilt opstaan. Tot strakjes, slaapwel!”
Waarna ik zachtjes de deur dichttrok, je papa die ondertussen opgestaan was een knuffel gaf, en terug naar beneden ging.

Ik hoor je ondertussen via de babyfoon zingen, vertellen, tegen je beren bezig, en ik vind het echt wel schattig. Ik vind het ook niet erg dat je zo lang in je bedje rustig blijft: er is deze namiddag nog een feestje, en hoe beter je bent uitgerust, hoe leuker je het vindt.
Prutsje !