Acht uur, en je slaapt. Hehe. Niks te vroeg. Niet dat je vervelend was of zo, gewoon uitputtend.

Deze morgen ben je om half acht met een flesje bij me gekropen, en was het half negen voor we in de badkamer verzeilden: we hebben een uur liggen spelen, knuffelen en babbelen, klein spook. Terwijl jij daarna in bad zat, kroop ik onder de douche. Ik had me net helemaal ingezeept en zo toen jij met de melding kwam dat je kaka wilde doen op potje. Oh fijn. Ik heb me snel afgespoeld, jou uit je bad gevist en op je pot gezet. Gelukkig staat er eentje in de badkamer. Een mooi kakje later mocht je weer in je bad, maar eigenlijk wilde je er al bij al snel uit.

Daarna hebben we ontbeten, nog wat op de computer gezeten, en zijn we naar de podoloog vertrokken. Die bevestigde mijn vermoeden: je hebt vrij platte voeten, maar vooral een compleet verkeerde staphouding, waarbij je voeten naar binnen plooien. Niks dat een paar stevige steunzolen niet kan verhelpen, zegt hij. Toch wil ik eerst nog een orthopedist raadplegen en horen wat die te zeggen heeft. Per slot van rekening is een podoloog een graduaat en een orthopedist een echte arts met alles erop en eraan. Er zitten nog wel een paar verschillen qua behandeling in, maar ik ga pas beslissen wanneer ik dus de orthopedist gehoord heb. Feit is dat jij alvast de komende jaren met steunzolen door het leven zal moeten gaan. Als je er maar niet moeilijk over doet…

Aansluitend zijn we boodschappen gaan doen in de Lidl, heb ik gekookt, en zijn we als de bliksem richting papa’s kantoor vertrokken: de Netlashauto (waar ik ook voortdurend mee rijd) was dringend aan onderhoud toe, maar papa had onvoorziene problemen op kantoor en kon dus niet gaan. Wij hebben snel van auto gewisseld en zijn naar de garage in Ledeberg gereden. Daar heb ik de buggy uitgehaald, jouw blauwe zak en een grote paraplu, en zijn we samen langs het zuidpark naar het winkelcentrum van de Zuid gestapt.
Jij keek vooral je ogen uit op de lift, en we zijn er dan ook een paar keer ingegaan. We hebben rondgelopen, ondergoed voor jou gekocht, kleren voor papa gekocht, beneden respectievelijk een caffe latte en een chocomelk gedronken en er een heerlijk koekje van de Hema bij gegeten, nog maar eens naar toilet gegaan (waar jij een lekstok hebt gekregen, verwend nest) en dan buiten aan de fontein op het plein in het zonnetje die lekstok opgegeten. Toen waren we al twee uur later en zijn we via het park in heraanleg terug gestapt. Tegen dan was jij moe, en begon je wat vervelend te doen.
Al bij al waren we om half vijf thuis en hadden we er een heerlijke namiddag opzitten. Je was gelukkig ook compleet zindelijk gebleven, iets waarvoor ik mijn hart had vastgehouden. Jammer genoeg kan dat van de rest van de dag niet meer gezegd worden: je speelde buiten, en plots kwam je naar me toe rennen met de boodschap dat je kaka had gedaan, jawel, in je broek en onderbroek. Ik heb hartsgrondig gevloekt, jou de mantel uitgeveegd, en heb dan maar jou gewassen en daarna die kakkleren uitgespoeld. Ze zitten ondertussen al in de wasmachine.
Jij bent daarna rustig tv gaan kijken, en je gaat echt wel op in wat je ziet. Je geeft commentaar, schrikt, roept, lacht… Datzelfde heb je trouwens in Center Parcs gedaan bij een toneeltje van de Zomerkoningin die het Vlindervrouwtje moet redden van een ziekte. Je spreekt er nog altijd over, en dat verwondert me.
Uiteindelijk kwam je bij me aan de computer op mijn schoot zitten, en hebben we zitten spelen. Kwam het nu van het lachen, ik weet het niet, maar feit is dat je dan opnieuw in je broek gedaan hebt, en ik dus alweer jouw kleren én die van mij mag wassen. Grmbl ! Deze keer ben ik echt uitgevlogen, en stond je te huilen. Ik weet niet of ik er goed aan doe om jou onder druk te zetten, maar het is zo onderhand welletjes geweest met al die pis- en kakbroeken.
Je wilde trouwens geen eten meer, en pas om zeven uur, toen papa ook thuiskwam en ging eten, wilde je wat patatjes mee-eten. Daarna hebben jullie nog wat gespeeld, en nu lig je dus in bed.

Morgen ga je in de namiddag bij Vallery, want ik heb een workshop storytelling. Ze ging nog zien wat ze met jou ging doen, maar ik weet nu al dat je het leuk zal vinden. Hopelijk slaap je vannacht een beetje goed, zodat je morgen echt welgezind bent.