Half negen gepasseerd, en jij ligt net in bed. Je geeft geen gebenedijde kik meer, en dat verwondert me totaal niet.
Deze morgen begon eigenlijk niet zo goed: jij wou absoluut niet je kleren aandoen, net zoals gisteren, maar wilde perse bij mij in bed. Probleem was dat ik al niet meer in bed lag, en dat het de bedoeling was dat papa jou bij Nice afzette, op weg naar kantoor. Je brulde dat het een lieve lust was, ging de badkamer uit, deed netjes de deur achter je dicht, en toen ik een paar minuten later ging kijken, zat jij rechtop in mijn bed, netjes onder de dekens. Hmm. Van wie zou jij die koppigheid hebben ? In elk geval heb ik even met je gepraat en kwam ik onder andere te weten dat jij eigenlijk een beetje bang was voor de grote school. Het feit dat Wout daar ook ging zijn, veranderde niks aan de situatie. Ach, we zullen wel zien op één september, ik ben er vrij zeker van dat je het leuk gaat vinden.
Toen ik echter zei dat je toch mee moest naar de badkamer om je kleren aan te doen, begon je opnieuw te huilen. Ik heb je toen even doen luisteren, en gezegd dat je hoe dan ook kleren ging aandoen: ofwel vechtend, ofwel meegaand, maar dat het eigenlijk geen verschil uitmaakte, dat het vechten alleen minder leuk was. Ergens begreep je dat wel, dus je bleef huilen, maar stribbelde niet echt tegen toen ik je meenam. Je hebt zowat de hele tijd zitten huilen terwijl ik je kleren aandeed, maar je vocht tenminste niet terug, en dat is al heel wat. Ik begon op een bepaald moment onnozele geluidjes te maken, en je stopte zowaar met huilen. Toen ik verder in een soort onbegrijpelijk monstertaaltje commentaar gaf op alles wat er gebeurde, begon je te schateren. Op die manier zijn we dan naar beneden gegaan en heb je twee boterhammen gegeten, allemaal overgoten met onnozele keelgeluiden en gebrabbelde klanken.
Tegen 13.00u heb ik je dan opgehaald bij Nice, en die vertelde dat je de hele morgen had zitten geeuwen voor dood. Hmm, en ik die nog al die plannen had voor de rest van de dag ! We zijn eerst doorgereden naar de Lidl voor onze boodschappen, en opnieuw heb je aan de kassa alle harten gestolen van de aanwezigen door je ongelofelijk lieve en snedige commentaar bij alles en iedereen. God jij bent een babbelgat !
Daarna wilde ik thuis alles uitpakken en vooral ook de gigantische rommel in de keuken opruimen, maarre… Plots stond jij naast me en zei met beteuterd gezicht dat je pipi had gedaan. Ja hoor, je stond temidden van een grote plas, met zowel je salopette, je T-shirt, je kousen als je schoenen kletsnat. Fijn. Mopperend trok ik je kleren uit, waarop jij met een blij gezicht zei: ‘Nu een warm badje ?’ Ahh… Dàt is misschien een van de redenen dat je het niet erg vindt om in je broek te plassen: je mag daarna spelen in bad ! Tijd om daar verandering in te brengen, en dus heb ik je gewoon gewassen met koud water, tot groot ongenoegen van jouw kant. Verse kleren aan, en toen was oma daar al. Tot zover het opruimen van de rommel dus.
Samen met oma zijn we dan de auto in gestapt, op weg voor een autozoektocht in de grensstreek rond Sas Van Gent en Moerbeke en zo. Op die manier konden we nog wat profiteren van dit ene dagje lekker weer, zonder al te veel schrik te moeten hebben van een eventuele regenbui. Al bij onze eerste stop in Zelzate City heb je een banaan verorberd aan de voet van de kerk. Je zat naast me, en aan mijn andere kant zat oma. Plots sloeg de kerkklok drie uur, en nog voor de tweede tel zat jij al in halve paniek op oma’s schoot, je handjes op je oren, half huilend. Je verschiet zo ongelofelijk makkelijk, en je bent van alles bang. Held ! Even later moest jij plassen, en gelukkig had ik inderdaad je potje meegenomen. Ik had wel doekjes over het hoofd gezien, dus zijn we snel de Blokker binnengegaan en hebben er een keukenrol gekocht. Daarna ging de tocht verder door het Vlaams-Nederlandse landschap, over marktpleinen, door velden, met puddingpauzes aan prachtige brugjes en dergelijke, en nog minstens vier plaspauzes voor jou. Toch ben je er nog in geslaagd om op het einde in je broek te plassen. Zucht. Gelukkig had ik een plastiekzak in je autostoel gelegd, of ik mocht die hoes ook nog wassen. Het was ondertussen vrijwel zes uur en oma heeft je dan maar een pamper aangedaan onder een verse broek. Je werd ook duidelijk moe, en we zijn dan maar vanuit de velden in de buurt van Koewacht (waar je de twee kerken hebt bekeken) naar huis gereden.
Aangezien we op het ‘verkeerde’ stuk van de R4 zaten, hebben we aan Langerbrugge het veer genomen. Jij stond met je handjes op de reling, en genoot zichtbaar van het ultrakorte boottochtje. Rond zeven uur waren we thuis, en hoewel je honger had en ik dadelijk eten begon te maken, weigerde je alle boterhammen tot oma naar huis ging even later. Zodra ze de deur uit was, stortte je vol overgave op je boterham, en kon ik bijna niet snel genoeg een tweede smeren. Daarna, terwijl ik dan verder at (met mijn dikke kaak gaat het bijzonder traag) ben jij rustig gaan spelen en naar de Simpsons kijken. Pas tegen acht uur heb ik je dan je flesje gebracht en gezegd dat we gingen slapen als het volgende programma gedaan was. En ja hoor, een kwartiertje later riep je me toe dat er lettertjes waren en dat het gedaan was en dat je de tv had uitgezet. Een kleine vijf minuten later lag je in je bed, lekker ingeduffeld, met een tuutje, een beertje, een kusje, je nachtlampje dat moest branden, en een zachte lieve slaapwel in mijn richting. En zoals gezegd geef je geen kik meer, en verwondert dat me helemaal niet, kleine sproet. Slaap lekker.