Je was weer in vorm vandaag, kleintje ! Wat ik zo ongelofelijk leuk aan jou vind ’s morgens vroeg, is dat je in het weekend wacht met ‘opstaan’ tot wij wakker zijn. Ikzelf ben opgestaan om 9.00u, en toen lag jij zeker al een half uur wakker, maar het enige geluid dat je maakte, was zacht gebabbel. Pas om half tien, toen papa opstond, heb je de trap horen kraken, en toen volgde onmiddellijk dat glasheldere stemmetje van jou: ‘Mama ?’ Papa is dan maar een flesje gaan opwarmen terwijl ik jou een verse broek heb gegeven, en toen zijn we samen in ons grote bed gekropen om te spelen. Ik heb je wel gezegd hoe lief en hoe flink je wel was om ons te laten slapen, en toen zei je zelf, vervuld van trots: ‘Wolfje veel flink, ewacht mama en papa wakker.’ Ik denk dat je het inderdaad bewust doet.

Verder was vandaag niks speciaals: je hebt buitengespeeld, en nog maar eens je glijbaan gekuist. Vorige week heb ik namelijk met emmer en spons de tuintafel schoongemaakt, en ook jij wilde een emmer en spons. Dat kreeg je dan ook, en prompt begon je je glijbaan schoon te maken. Ik denk, zonder overdrijven, dat je vorige week ongeveer een drietal uur zal gespendeerd hebben aan het kuisen van je glijbaan, en bij uitbreiding de schommel. Je vindt het gewoon fantastisch dat je ongelimiteerd mag smossen met water. Eigenlijk moet ik je zwembadje uithalen, maar het is er nog steeds niet van gekomen.

Verder zijn we gewoon nog naar de Colruyt gegaan om boodschappen, en heb jij je eerste lekijsje gekregen. Kort na de middag - papa was alweer naar kantoor - passeerde de ijskar. Ik ben naar binnen gerend, heb in papa’s kleingeld gegrabbeld, en we hebben elk een lekker ijsje gegeten. Jij eentje met één bolletje vanille en een zacht koekje. Eigenlijk zou ik het niet mogen doen omdat het koemelk is, maar daar had ik op het moment zelf niet bij stilgestaan. Het heeft je overduidelijk gesmaakt, maar toen op het einde de koek afkraakte en het laatste beetje ijs op de grond terechtkwam, vond je dat helemaal niet erg: zo had de hond ook nog iets.
Vorige week had je al een allereerste frisco gekregen, en die vond je eigenlijk nóg leuker omdat daar chocolade aanzit. Gelukkig bestaat er nog altijd zoiets als een slabbetje, klein varken van me !

Waar ik wel vreselijk goed op moet letten als je buitenspeelt, is dat je de hekjes niet opendoet en op de oprit gaat. Ik zou niet graag hebben dat je dan de straat zou oplopen, liefje. Je bent echter geobsedeerd door sleutels, en doet niets liever dan overal de deuren zogezegd op slot doen. Gelukkig ben je nog niet sterk genoeg om een sleutel echt om te draaien, maar we moeten toch opletten. Zo heeft papa vorige week de sleutel van de voordeur buiten in het gras gevonden. Jaja, je gaat jezelf nog eens opsluiten, snoetie !

Heh wat dat snoetie betreft, ben je, zoals in veel dingen, heel beslist: jij bent snoetje en papa is schatje. Vorige week zei ik op een bepaald moment schatje tegen jou, waarop je me verontwaardigd aankeek, en met grote stelligheid zei : ‘Mama beetje mis: Wolfje niet schatje, pápa schatje. Wolfje snoetje !’ Ik vroeg of ik jou dan geen schatje mocht noemen, en blijkbaar is dat simpelweg not done. Zelf spreek je me soms met een honingzoet stemmetje en bijzonder ondeugende ogen aan met ‘liefje’ of ’schatje’, en als ik dan antwoord, schater je het uit. Soms ben je een rare, Wolfje ! Heel af en toe noem je me trouwens Hoederoen, vooral als je papa mijn naam hoort zeggen. Je vindt dat om één of andere reden heel leuk, veel leuker dan papa Bart te noemen. Alleen het feit dat mijn familienaam Rombaut is, kan er bij jou niet in. Aangezien jij zelf De Waele heet, en papa blijkbaar ook, snap je nog niet dat ik anders heet. Ook het feit dat oma mijn mama is, is toch nog iets te vroeg. Dat komt wel, molletje.

Je bent als een blok in slaap gevallen daarnet, sproetel. Het scheelde niet veel of het was al zover op je waskussen in de badkamer, toen ik je slaapzakje aandeed. Het is al een dag of drie een pak minder warm, zodat je weer rustig onder je dekens kan slapen zonder bijna weg te drijven.

Het is vrij logisch dat je zo moe bent: je bent twee volle dagen bij oma en opa geweest. Tsja, veel tijd heb je de laatste dagen niet thuis doorgebracht, kleintje. Woensdagavond na haar examen van Portugees heeft oma je meegenomen naar Zomergem. Op die manier kon ik donderdagvoormiddag rustig examens afnemen, in de namiddag werken, in de vooravond onder de scanner gaan voor mijn pijnlijke kaak (wat trouwens niet is gelukt wegens een acute aanval van claustrofobie) en ’s avonds papa gaan afhalen op het vliegveld. Die zat voor twee daagjes in Genève, usability testing.
Jij hebt daar weer het kleine varkentje uitgehangen: toen ik deze vooravond in Zomergem toekwam, liep je rond in een onderbroekje en een verse T-shirt, want de oude hingen te drogen aan de waslijn. Je had een beetje met emmers water gespeeld, zei oma. Verder toonde je vol trots je nieuwe auto ! Omdat we je fietsje thuis vergeten waren en jij perse op de auto wilde die de geest had gegeven, zijn opa en oma met jou om een nieuw loopautootje gegaan: een mooie grote rode ! Opa vertelde me dat je al op voorhand liep te schetteren van de voorpret, gewoon omdat je een nieuwe auto ging krijgen. Je bent echt wel een dankbaar ventje voor dat soort dingen.
Verder was je donderdag wel een beetje lastig geweest, zei oma, waardoor ze je na de middag zonder pardon in je bed heeft gestoken. Eerst protesteerde je wel luidkeels omdat je liever bij opa in bed ging slapen (en er dus gigantisch veel van slapen in huis ging gekomen zijn) maar na een paar minuten gebrul werd het netjes stil in je slaapkamer, voor dik anderhalf uur. Je was dus echt aan een slaapje toe. Toch raar dat je bij andere mensen, zelfs bij Nice, altijd nog een middagdutje doet, maar dat dat hier echt niet lukt. Tsja… Te weinig nieuwe indrukken zeker ?

Waar oma en opa ook zo vreselijk mee moeten lachen hebben, is het feit dat je met je auto regelmatig in de file staat, hem steevast gaat parkeren, en hem tegenwoordig zelfs zonder meer op slot doet. Dan doe je een sleutel met afstandsbediening na, zoals ik je vorige week heb getoond. Je vergeet echt niks, kleine mol !

Je woordenschat gaat nog steeds met sprongen vooruit. Je maakt al ganse zinnen, gebruikt een voltooid deelwoord (al zijn die lang niet altijd juist) en verleden tijd, hebt het meer en meer over ‘jij’, maar het gebruik van het woord ‘ik’ blijft nog moeilijk. Je spreekt nog steeds over ‘Wolfje’ als je het over jezelf hebt. Spreken doe je trouwens bijna non-stop. Je bent een gigantisch tatergat, en ik vraag me af van wie je dat toch zou hebben :-p
Nice vertelde me dat trouwens onlangs ook weer. Ze had gevraagd of jij vorige week vrijdag mee mocht naar school in de namiddag. Het was namelijk Tims verjaardag, en ze had met zijn juffrouw afgesproken dat ze cake zou brengen. Ik zag daar uiteraard geen graten in, en dus gaf papa haar ’s morgens de autostoel, en kreeg ik ’s avonds de verhalen. het bleek dat jij razend populair was daar op school :-p Je had op de stoel van de juffrouw mogen zitten, en alle kinderen van de klas mochten je vragen stellen, zoals bv. ‘Hoe heet jouw papa ?’ of ‘Wat doet de koe ?’. Jij antwoordde telkens zonder verpinken, terwijl je grote stukken cake naar binnen werkte en een doosje appelsiensap leegdronk. Daarna mocht je nog met Tim en Sarah in de rij staan, en ook hier bewees je een onvervaard, verstandig klein mormel te zijn. Nice citeerde me de woorden van Tims juffrouw: ‘Maar dat is ne keer ne wijze kleinen !’
Nodeloos te zeggen dat ik minstens tien centimeter groeide van trots toen Nice me dat vertelde ! Je hebt al naam gemaakt op de school waar je volgend schooljaar naartoe gaat, snoetje !

Heh je ligt rustig te slapen, en wellicht ook te zweten. Het is vreselijk warm in je kamertje, en toch heb je een pyama aan, een lichte slaapzak, en lig je onder je donsdekentje. Je wilde het echt niet anders, en ach ja, je kan maar warm hebben :-p Je was blijkbaar meer dan moe genoeg om dadelijk in slaap te vallen.Wat zou je willen: je bent net terug van Omaly en Bompa. Gisteren heeft je nonkel Roeland namelijk zijn doctoraat behaald (jaja, je hebt een nonkel doctor ingenieur, gepromoveerd op Melkvetglobulemembraanfracties) en papa en ik waren uiteraard uitgenodigd op de verdediging, en de daaropvolgende receptie en diner. Bompa was je daarom komen halen tegen een uur of vier, en is je vandaag komen terugbrengen rond een uur of zeven. Jullie zijn namelijk eerst nog met Omaly om kleertjes gegaan voor hun grote feest, en daarna nog tante Els gaan bezoeken in het rusthuis. Dat bleek duidelijk een streep door je rekening: je had tante Else verwacht, niet tante Els, of zoals je zelf zei, zwarte tante Els en niet de witte. Verder zijn jullie uiteraard ook nog langs de boerderij geweest, bij nonkel Staf, om de koetjes te bekijken. Heh, het is echt wel altijd een beetje feest voor jou als je naar Omaly en Bompa mag, dat zie ik duidelijk aan je manier van doen.

Afgelopen weekend was het snikheet, en heb je vooral ongelofelijk veel buiten gespeeld. Gelukkig hebben we een grote luifel boven het terras, en zorgt die ene boom ook voor heel veel schaduw over je zandbak en de hangmat. Op die manier hoefde ik er niet bang voor te zijn dat je ging verbranden. Je was het gelukkigste ventje dat er was, en vooral als je met mama in de hangmat mocht. Dan ging je bovenop me liggen, kroop je rond in het ding, legde je met je hoofd in de andere richting, kroop eruit en deed me dan schommelen… Hangmatten zijn blijkbaar fijn bevonden.

Donderdag 08 juni 2006

Heh liefje. Deze nacht had je het plots even moeilijk: rond half vier begon je plots te brullen. Ik uit mijn bed, en jij stond recht in je bedje, de tranen liepen over je wangen, terwijl je doodsbenauwd uitriep: ‘Heeft graowr gedaan, heeft graowr gedaan !’ Toen ik je vroeg wie, wees je gewoon naar boven, naar een onbestemde plek op je plafond. Ik heb die plek
dan maar streng toegesproken en gezegd dat dat niet mocht, waarop jij dadelijk kalmeerde, je tuutje aannam, en weer ging slapen. Yep, een echte nachtmerrie, denk ik. Opa heeft je wat aangedaan, door te zeggen dat die leeuw aan de trap (de deurleeuw, variatie op tochthond) graowr doet naar jou en gevaarlijk is.

Deze morgen was het dan ook aan je humeur te merken dat je slecht had geslapen. Ik moest al om acht uur mondelinge examens beginnen afnemen, en aangezien papa al rond vier uur opgestaan was om naar Amsterdam te vertrekken, stond ik er alleen voor en moest ik je dus wat vroeger wakker maken. Zodra ik binnenkwam, gingen je ogen open, en daarmee ook je keel. Je bent namelijk beginnen brullen in een kanjer van een ochtendhumeur. Je fles wilde je niet, en voor de rest heb je liggen brullen en trappelen. Je wilde eerst nog slapen, en daarna perse rondlopen. Pech gehad dus. Ik heb je dan maar al vechtend aangekleed, en zodra je op je voetjes stond, was het in orde. Ondertussen was ik al zodanig veel tijd kwijt, dat we niet eens meer tijd hadden om deftig te ontbijten, en jij dus een stukje peperkoek hebt gegeten in de auto. Oh, je was toen al poeslief, want je besefte maar al te goed dat je je niet goed had gedragen. Ik heb je dan in een spoedtempo bij Nice afgezet en ben naar school gevlamd.

Gisteren was nochtans een fijne dag: ik ben je tegen één uur gaan afhalen bij Nice, daarna hebben we wat buitengespeeld (tot jouw grote vreugde mag de zandbak weer open), zijn naar de Delhaize gegaan, hebben Shura geholpen bij het kuisen - en je hebt een speelgoedGSM gekregen van haar die verschrikkelijk veel lawaai maakt, maar die jij supertof lijkt te vinden - hebben nog meer buitengespeeld (en een halve zandbak naar binnen gedragen)
en samen in de hangmat gezeten. Daarna had jij een reuzenhonger, en was je blijkbaar ook hondemoe. Tegen zeven uur zaten we namelijk samen in de zetel naar TV te kijken, jij met je beestjes en tuutje, ik met een boekje, en je viel bijna in slaap in mijn armen. Je protesteerde dan ook totaal niet toen ik voorstelde je pyama aan te doen (nog altijd ‘nama, trouwens) en tegen kwart voor acht sliep je.

Je beestjes hebben ondertussen ook namen: Aia en Bombom. Wie wie is, dat weet zelfs jij niet, ook al omdat er eigenlijk vier exemplaren zijn die wisselen. De oorsprong van de namen is eigenlijk wel leuk: toen je nog veel kleiner was, zong ik vaak liedjes voor jou, en eentje daarvan was ‘We all stand together’ van Paul McCartney. Ik deed dan de zware bassen/kikkers (je moet de videoclip daarvoor kennen, vrees ik) na: bom bom bom, en daartussen kwam dan met een hoog stemmetje ‘Aia’. Je moet het me maar eens vragen. Daarop deed ik dan je beestjes dansen, zodat jij het
uitschaterde van de pret. Blijkbaar is dat blijven hangen bij jou, want toen een hele tijd geleden iemand vroeg hoe ze heetten, zei je: ‘Bombom en Aia’. En je was bloedserieus, je meende het echt. Sindsdien heten ze dus zo.

* * *

Het is nu nog net geen negen uur, en je ligt nog maar net in je bed. Niet dat je niet wou slapen hoor, we waren gewoon te druk bezig. Ik heb je om half zes, zoals gewoonlijk afgehaald, en daarna zijn we nog even naar de Lidl gegaan. Thuisgekomen wilde je eerst samen met mij in de hangmat, daarna nog wat in je zandbak, en toen bleek het dringend tijd te zijn voor een paar sandwichen. Rond een uur of zeven viel toen mijn frank dat jouw fles blijkbaar nog bij Nice stond. Ik heb eventjes gebeld, en aangezien het een prachtige warme zomeravond is, zijn we samen met de buggy je flesje gaan ophalen. Jij had enkel een short en een T-shirtje aan, en nog was het meer dan warm genoeg. Bij Nice hebben we eerst samen de banden van de buggy opgepompt. Die stonden sjiekeplat, en ik had zelf niet de juiste pomp. Gelukkig rijdt Guido vaak met de mountainbike, en bleek het dat soort banden te zijn. Jij was ondertussen aan het spelen geslagen met Sarah, zodat Nice en ik gewoon gezellig staan kletsen hebben. Pas tegen een uur of acht zijn we dan maar naar huis teruggekeerd, hebben de tuin opgeruimd en al het zand weer in de zandbak geveegd - ik met de grote borstel, jij met je kleine kinderborsteltje - heb je nog wat te drinken gekregen, en nu zit je dus in bed. Ik denk dat je zal slapen als een roosje. Ik hoop het in elk geval, want ik heb nog behoorlijk wat werk, en ben eigenlijk ook vrij moe.