Woensdag heb je zo heerlijk met me gespeeld, snoet. Omdat het vakantie was, hoefde je niet naar Nice. We zijn wel opgestaan rond een uur of acht, hebben heerlijk in bad gespeeld - jij toch, ik nam ondertussen een douche - en hebben daarna samen de overschot van de sojapannenkoeken van zondag opgegeten. Omdat het ’s nachts flink gesneeuwd had, zijn we dan samen een sneeuwman gaan maken met bijbehorend sneeuwhondje. Het was vreselijke sneeuw, in die zin dat ze helemaal niet wilde plakken. Toch ben ik erin geslaagd een paar bollen sneeuw op elkaar te zetten, en jij bent die dan voortdurend komen aandikken met kleine handjes vol sneeuw. Na een uurtje was het welletjes, dat vond ook jij. Binnen was het dan ook heerlijk warm, en leuk om in de zetel te spelen. Ik heb toen wel een uur met Gwen aan telefoon gehangen, terwijl jij netjes aan de salontafel speelde met je nieuwe speelgoed. Noah is echt wel je favoriet, samen met papa leeuw. Zoals Sofie al zei: je eerste Bijbelse opvoeding :-p Daarna was het tijd voor jouw kip met worteltjes, en toen ik je na nog wat spelen in je bedje stopte, protesteerde je niet eens. Je hebt nota bene geslapen van half twee tot vier ! Ondertussen was Marleen Roelens hier al opgedaagd, en toen je wakker was, heb je heel sociaal met haar gespeeld en geknuffeld, en haar bij haar hand gepakt om haar vanalles te laten zien. Tegen half zes zijn we dan maar naar de winkel gegaan, waar je opnieuw naar de onvermijdelijke konijntjes en parkieten hebt staan kijken. Ik vraag me af hoelang het nog zal duren vooraleer je gaat vragen om er zelf een te krijgen. Ik weet al dat papa nee zal zeggen, maar ik weet niet hoe mijn reactie zal zijn. Ik heb beestjes altijd al leuk gevonden…

Gisteren kwam Geert, een larpvriend, langs, en toen we jou om halfzes bij Nice gingen afhalen, leek het of je hem al gans je leventje kende: je babbelde honderduit tegen hem, speelde, kroop op zijn schoot, kriebelde hem… Yep, je bent echt een lief sociaal kind, Wolfje.

* Dinsdag is ’s morgens dokter Tim even langsgeweest voor jou. Hij moest toch bij de buren zijn, en ik had hem gevraagd om ook bij ons even binnen te lopen voor een doorverwijzing naar een kindergastro-enteroloog. Blijkbaar zit er een hele goeie in het UZ, en hopelijk kan zij ons vertellen wat er precies scheelt met jouw vertering. Tim heeft dan meteen ook even naar jouw plassertje gekeken, want je klaagde al een paar dagen dat hij af en toe pijn deed. Er was totaal niks aan te zien, maar misschien zat er wel wat vuil dat je irriteerde. Voorlopig kan ik er nog steeds niet aan, dus je zal het moeten doorstaan, lieverdje.

* Ik denk dat ik je dat nog niet verteld heb, snoetie, maar: je krijgt een neefje of een nichtje ! Yep, je pasgetrouwde peter Jeroen gaat er zelf ook aan beginnen Je vindt baby’s vooralsnog heel leuk, dus ik denk dat je dat kleine wezentje ook wel tof gaat vinden. En tegen dan ben je ook alweer een half jaartje ouder.

* Op vrijdag 10 februari moest ik naar het kerstfeestje van het koor, en ging papa voor een paar dagen naar de Ardennen gaan voor een opleiding. Jij kwam dus in de handen van een babysit, zijnde Anaïs, die leerlinge van me die al vaker op jou heeft gepast. Omdat ik in een onverwachte file was verzeild, moest zij je zelfs afhalen bij Nice, en ze had er niet aan gedacht de buggy mee te nemen. Ik geloof dat haar armen 10 centimeter langer waren tegen dat jullie thuis aankwamen. Ze vertelde me dat jullie ook verwoed hebben gespeeld, en dat je haar zowat alles hebt laten zien. Eten was geen probleem, en tegen een goeie acht uur kwam papa thuis. Zijn opleiding was uitgesteld, maar hij kon de extra uurtjes werktijd goed gebruiken. Ananies, zoals jij haar noemt, was in de wolken over jou, en vice versa. Ik ben echt blij dat het zo goed klikt, maar jij bent dan ook zo sociaal dat je met iedereen wil spelen, knuffelen en kusjes geven.

* Woensdag de 15de zijn we samen naar de omoes getrokken. Oma zat nog steeds in Peru, dus was dat voor ons hét uitgelezen moment om eindelijk eens te gaan nieuwjaren. Jij was namelijk eerst ziek geweest, dan was opoe ziek, dan omoe, en zo bleven we aan de gang natuurlijk.
Ze waren beiden echt wel enthousiast over jou, en zeiden dat je alweer zoveel veranderd was en zoveel beter kon spreken. Tsja, ik merk dat niet zo goed op, denk ik, omdat ik jou alle dagen zie. Ik had taartjes meegebracht, maar jij was toch meer geïnteresseerd in een simpel koekje en een yoghurtje. Jammer genoeg waren er voortdurend andere mensen, zodat we, een telefoon, een kinesist en een goeie vriendin later, toch maar besloten op te stappen richting de andere omoe. Zij was gelukkig thuis, en had wel tijd voor ons. Jij ging op verkenning, stond nog maar eens verstomd voor de klok, en kreeg een stukje chocolade. Uiteindelijk was het bijna zeven uur tegen dat we thuis waren, was jij doodop, kreeg boterhammen, een fles, en vloog zonder protest in je bed.

* Je hebt de rare gewoonte af en toe eens te willen veranderen van slaaprichting. Meestal zeg je dat als ik je in je bed wil leggen, en dan moet ik je hoofdkussen verleggen, je donsdeken lostrekken en aan de andere kant instoppen, en vooral al je beren en beertjes van plaats veranderen. Soms doe je het zelf midden in de nacht, en dan vind ik je ’s morgens terug bovenop je dekens, met je hoofdkussen aan je voeteinde, en je beren overal. Dat is trouwens nog altijd de reden dat de verwarming in je kamer blijft aanstaan en je in een slaapzak slaapt: je gooit jezelf nog steeds voortdurend bloot. Als ik dan al eens probeer je verwarming uit te zetten bij het slapengaan, word je een paar uur later wakker en klaagt erover dat je kou hebt. Ik kan je dan wel weer lekker instoppen, maar ik weet al dat het scenario zich zal herhalen later die nacht, zolang ik de verwarming niet aanzet.

* Je hebt nu definitief de computer ontdekt als bron van vermaak. Vroeger keken we wel af en toe samen naar jouw fotootjes op je website, maar nu weet je het verschil tussen het scherm, het toetsenbord en de muis. Je kan ook bijzonder goed aan het wieltje van de muis draaien of klikken, maar de correlatie tussen het bewegen van de muis zelf en het bewegen van de cursor op het scherm is nog te moeilijk voor jou. Daarstraks nog kwam je me vragen of je op de ‘copuuter’ mocht, foto’s kijken. De bedoeling is dan dat ik jou installeer in mijn bureaustoel met de muis binnen handbereik, en jouw website met foto’s op het scherm. Jij gaat dan zelf zitten rollen, zodat de foto’s over het scherm lopen. Je rolt netjes vooruit en achteruit, maar jammer genoeg klik je ook af en toe, zodat ik dan een fijn stemmetje hoor: ‘Mama ? Copuuter apot ! Mama helpen !’ Je hebt dan per ongeluk ergens anders op geklikt of zo. Misschien moet ik er eens een paar in een Powerpoint zetten, zodat je maar te klikken hebt om de volgende te zien.