Ik schaam me dood dat het gewoon een maand geleden is sinds mijn laatste berichtje aan jou, snoetie. Ik denk dat ik er gewoon de puf niet voor heb de laatste tijd, onder andere door het feit dat papa zo druk bezig is met Netlash.

Jij bent nota bene twee jaar geworden, en ik heb niet eens iets geschreven ! Je feestje was wel pas afgelopen zondag, en het was een knaller ! Je hebt er overduidelijk van genoten, van alle aandacht, alle kindjes, de ‘adootjes’, de slingers in huis, en niet te vergeten je taart Ik heb met opzet je feestje uitgesteld, omdat op je eigenlijke verjaardag je oma nog in Peru zat, en peter Jeroen en tante Delphine op huwelijksreis waren. Deze keer waren er minder problemen, toch geen te voorziene. Gwen en Erik waren er niet, omdat Ernest net de windpokken had, en peter Koen had zijn been gebroken op skireis en moest dus ook afzeggen. Je grootouders en je andere nonkels waren er wel, net zoals Sepp en Sofie met de meisjes, en Koen en Nathalie met Quinten, Aaricia en baby Jorunn. Je hoort het, het was bakje vol. Uiteraard heb je ook kadootjes gekregen, en opnieuw weten we niet waar we al je speelgoed nog moeten zetten. Omaly had een set prachtige kleertjes mee: jeansbroek met T-shirt, gebreid vestje en regenjasje. Ook Roeland en Sarah hadden een jeansbroek mee, al zal het nog wel eventjes duren voor je die aan kunt doen. Oma had uit Peru een hele mooie T-shirt meegebracht, en een paar leren pantoffeltjes met wol vanbinnen. Die heb je trouwens al twee dagen voortdurend aan: je vindt ze heerlijk zacht.
Peter Jeroen had een kraan mee van Little People, eentje met veel lawaai en alarmen :-p en van de meisjes heb je van dezelfde reeks de Ark van Noah gekregen. Gelukkig maken die beestjes ook geen lawaai :-p Nathalie en Koen hadden van Playmobile een vissersboot met orka mee, en een treintje met goederenwagon. Gretig nam je telkens de cadeau’s in ontvangst, en vroeg prompt hulp om ze open te maken. Je bent nog geen klein beetje nieuwsgierig ! Telkens werd het betreffende cadeau ofwel in handen van mama gestopt - kleertjes, weet je wel - of dadelijk uitvoerig getest, liefst met de hulp van een al dan niet bereidwillig slachtoffer. Toen iedereen er eindelijk was, konden we aan de taart beginnen. Ik had een hele reeks taarten en desserts gemaakt - tiramisu, witte chocolademousse, rijstpap, frangipanetaart, confituurtaart, appeltaart - maar vooral een grote verjaardagstaart ! Het ging eigenlijk om een eenvoudige cake, maar wel versierd met een dikke laag glazuur, felgekleurde sprinkels, slagroom rondom, en in het midden een grote kaars in de vorm van een twee, en twee kleine kaarsjes. Je wist niet wat je zag, je ogen stonden groot van bewondering. Ik heb je wel eventjes moeten helpen om de kaarsjes uit te blazen, maar daarna zat je al onmiddellijk met je vingers in de slagroom :-p Alleen heb ik daarna de taart weer van tafel gehaald om ze te snijden, en blijkbaar reageerde iedereen bijzonder ontgoocheld…
Tegen zes uur was iedereen weg, en heb jij nog wat geknuffeld, een flesje gedronken, en lag je tegen acht uur in bed.

* Ik heb het gevonden, sproet, om jou in je bed te krijgen. Het lukt tegenwoordig zelfs vrij aardig: rond half acht waarschuw ik je een eerste keer, en doe ik je op de grote klok in de woonkamer kijken. Als de grote wijzer helemaal bovenaan staat, is het acht uur en moet je gaan slapen. Met dat basisprincipe ben je het inderdaad eens. In de loop van dat halve uurtje doe ik je nog verschillende keren naar de klok kijken, en uiteindelijk, als het acht uur is, zeg ik dat we naar boven gaan. Jij haalt dan je tuut, je twee beertjes (yeps, foutje gemaakt, en je loopt nu steevast met twee beertjes tegelijk rond) en gaat mee naar boven om tanden te poetsen en in je bed te gaan. Soms protesteer je nog heel even, maar doorgaans val je na een minuutje of zo wel stil. Vorige zaterdag was het even anders: ik wilde je vroeg laten slapen zodat je zeker zou uitgerust zijn voor je feestje, maar… je ging netjes om acht uur in bed, en lag anderhalf uur later nog steeds te babbelen. Ik heb je er dan maar uitgehaald, en je bleek last te hebben van je maag, want je vroeg zelf naar een lepeltje. Tegen tien uur lag je er dan weer in, en om half negen was je alweer wakker. Tsja, de tol van je regelmatigere uren zeker ? Je slaapt ook minder overdag, en in het weekend zelfs niet meer, omdat je dan langer slaapt ’s morgens.

* Op je verjaardag zelf zijn opa, Roeland en Sarah hier taart komen eten, en ook dat vond jij al heerlijk. Je had al een cadeautje gekregen ’s morgens, en wat voor één ! Shura had het niet kunnen laten, en had voor jou een hele mooie vrachtauto mee, en een knappe T-shirt. Dat was natuurlijk niet nodig geweest, maar je vond het wel heel leuk. Je hebt het hele huis rondgelopen met die kipwagen achter je aan, je beertjes en tuutjes netjes in de auto. Later die week heb je ook je cadeautje van Nice gekregen: een zilveren raceauto waarvan de deurtjes en de koffer openkunnen. Ook die vond je heel leuk.

* Op woensdag 08 februari zijn papa en ik een dagje naar Londen geweest, papa voor een conferentie voor Netlash, en ik gewoon een dagje rondlopen met een vriendin. Uiteraard kon jij niet mee, en daarom heb ik je op dinsdagavond al naar omaly en bompa gebracht. Jij vond dat helemaal niet erg: zodra ik je verteld had dat we naar ginder gingen, zat je de hele tijd in de auto te vragen of we er bijna waren. Je bent er ook onmiddellijk met bompa beginnen spelen, en zag het blijkbaar al helemaal zitten. Omaly had boterhammetjes voor je, en ook ik mocht blijven eten. Jij vond dat je niet alleen mocht zitten eten, en dus commandeerde je ons naar onze respectieve stoelen. Ik moest echt wel lachen, prutsje ! Donderdagavond bracht opa je terug, en je bleek er heerlijk gespeeld en geslapen te hebben. Omaly had je ook weer meegenomen naar de winkel om kleertjes te halen voor je verjaardag, ook al had ze al kleertjes gekocht in januari voor jou. Je kwam thuis met een prachtig paar blauwe pantoffels, en de rest heb je op je verjaardagsfeestje gekregen.

* Je praat honderduit tegenwoordig, en je woorden worden alsmaar verstaanbaarder en je zinnen langer. Het leukste woordje vind ik ‘chocolademelk’, zeker omdat je het zo schattig zegt Jammer genoeg neem je ook alle woorden van ons over. Zo had papa een tijd geleden iets gemorst, en zei hij: “Potverdeme”. Op slag herhaalde je dat woord, en zelfs in de juiste context. Op dezelfde manier heb je wellicht ook ‘Fuck’ opgepikt, kleine mol. Zodra je nu iets laat vallen, ergens tegen botst of iets anders doet waar ook wij een krachtterm zouden gebruiken, durf je nu dat woord uit je botten te slaan. Ik wijs je telkens streng terecht, en je zegt dan ook sorry, maar het zal niet helpen als papa en ik zelf niet eerst die slechte gewoonte afleren. Zucht. Aan de andere kant kan je ook hele lieve dingen zeggen: ‘Joepie’, als je een cadeautje hebt gekregen, of ‘Lekker’ bij een dikke knuffel, en dat gaat dan gepaard met een grote glimlach. Mijn hart smelt al helemaal als je vanuit de keuken naar me roept: ‘Schatje ! Komen eten !’ compleet met papa’s intonatie.