Center Parcs

Gecategoriseerd onder: Vakantie — Mama om 8:15 pm op Monday, October 31, 2005

Lief snoetje, het is half acht ‘s avonds en jij ligt compleet uitgeteld te slapen. We zijn namelijk op ‘kansie’, vakantie in Park Loohorst, een vestiging van Center Parks tussen Eindhoven en Venlo. Nederland dus. Niet dat we zo ongelofelijk veel hebben gedaan vandaag. We hebben allemaal geslapen tot half negen, en pas dan zijn we beginnen pakken. We mochten vandaag toch pas vanaf drie uur in ons huisje, zodat we ons niet hoefden te haasten. Ja, als we wilden konden we al vanaf de middag gaan zwemmen, maar met jou erbij zagen we dat niet zitten. Terwijl ik de was nog opvouwde, reed papa met jou op de fiets om brood. Je vond het, zoals altijd, heerlijk. Rond een uur of tien lag je alweer te slapen, en konden papa en ik de rest van ons gerief inpakken. Man, wat een verhuis ! Een groene Delhaizebak vol eten en drank, een koelbox vol koel te houden spullen (duh), een grote zak met schoenen, een wasmand met spulletjes voor jou, nog een wasmand met speelgoed, jouw fietsje, een zak met jouw beddengoed, een rugzak vol boeken en elektronische dingen zoals de camera, het fototoestel en de bijhorende opladers, de beide laptops (als je mama niet net zo’n computerfreak was als je papa, had je nu dit dagboekje niet zitten lezen, kleintje) en een valies met kleren, handdoeken en beddengoed voor ons drietjes. Gelukkig hebben we een kindercottage gehuurd, die voorzien is op kleintjes zoals jij. Er is uiteraard een bedje en een kinderstoel, maar er staat ook een poppenkast met poppen, een schoolbord met stoeltje, een zandbak, een grote doos blokken, kinderbordjes en bekertjes, en alle stopcontacten zijn op veilige hoogte. Het is eigenlijk een huisje voor vier personen, zodat we de luxe hebben dat jij een eigen kamertje hebt.
Rond kwart voor twaalf stond alles klaar, zodat we je dan maar uit je bedje hebben gehaald, en eerst iets gaan eten zijn in de Rotan, om de hoek. De kelner keek een beetje raar toen we voor jou geen kindermenu bestelden, maar gewoon ook een omelet met ham, zoals voor papa. Je hebt die dan ook voor de helft binnengespeeld, al was het met enige moeite omdat je liever rechtstond dan in je stoel te blijven zitten. Ik denk dat je gewoon nog wat moe was, al had je net twee uur geslapen.
Rond een uur zijn we dan toch vertrokken, en jij zat al van opwinding te roepen dat we met kansie gingen. Die opwinding bedaarde vrij snel toen je merkte dat we eerst nog een behoorlijke tijd in de auto moesten zitten, maar slapen ? Ho maar, daar doet Wolf De Waele niet aan mee ! Tegen het einde werd je dan ook wat lastig, maar je goede humeur kwam dadelijk terug toen we een paar minuten voor drie de parking van het park opdraaiden, en je de andere kinderen zag. Toen we dan een tiental minuten later in het huisje aankwamen, was je gewoon door het dolle heen ! Je crosste rond, begon op het bed te springen, prees uitgebreid je eigen bedje aan, stond in bewondering voor het lichtje in de vorm van een zon, en gilde het uit van de pret, terwijl wij alles uitpakten. Papa zei me nog dat hij je nog nooit zo enthousiast had gezien. Slapen was er dan ook niet bij. Na wat druifjes, een potje sojapudding en een koekje keken we dan maar wat tv (Ketnet zit gelukkig hier geprogrammeerd), en besloten uiteindelijk naar het infocenter te wandelen met de buggy. Het is nog steeds absoluut niet koud, geen 21 graden meer zoals gisteren, maar toch 18, al is de zon er wel al vanonder gemuisd. Jij keek je ogen uit, en kreeg uiteindelijk honger, zodat we besloten terug te keren. Na een paar honderd meter viel onze frank dat we geen hout hadden voor de open haard, zodat papa op zijn stappen terugkeerde en er ging kopen in de supermarkt. Ondertussen was het al helemaal donker, en ben ik hopeloos verloren gelopen met jou. Na een lange omweg vond ik dan toch nog ons huisje terug, en papa arriveerde een paar minuten later: hij was ook verloren gelopen, want anders had hij al lang voor de deur gestaan. Jij vond het allemaal best, en gaf commentaar op wat je zag en hoorde. Vooral een huilende baby vond je blijkbaar intrigerend: je vertelde me wel een keer of tien het volgende: ‘Baby weeeeee, tuut !’ Jaja, je weet al heel goed hoe je met baby’s moet omgaan, snoetje !
Een paar boterhammen ging er vlot in, waarna je je pyama aankreeg. Je fles heb je niet helemaal leeggedronken: ik denk dat je te moe was. Je speelde nochtans nog wat, maar toen je een tiental minuten stilletjes tussen papa en mij in in een boekje zat te kijken, vond ik het welletjes. Zonder protesteren ging je in je bed, en sindsdien heb je nog geen kik gegeven.
Papa en ik zitten ondertussen elk op ons computertje, bij een paar schemerlampen en de open haard, en genieten van de rust. We hadden deze vakantie hard nodig, liefje, want het is de laatste maanden schrikbarend druk geweest, vooral voor papa. Het is de bedoeling dat we de komende paar dagen vooral van elkaar gaan genieten, en deze eerste dag is wat dat betreft al volop geslaagd te noemen.
Gisteren vertelde papa me dat hij ook al zo van je had genoten. In de voormiddag was het lekker rustig: je speelde, hielp me met het uithalen van de was, gaf me de wasspelden aan bij het ophangen, speelde op je glijbaan en je schommel (omme), en genoot van het zalige weer. Kan je je voorstellen: op het einde van oktober speelde jij om tien uur ‘s morgens buiten in een T-shirt, en hing ik de was op in een topje. ‘s Namiddags moest ik naar Leuven voor een repetitie van Koor van het Jaar, en bleef jij bij papa. Samen zijn jullie met de fiets om brood gegaan, en later kwamen dan Roeland en Sarah langs. Roeland was erdoor aangedaan dat je ook zijn naam kende (Noenand), maar je ziet hem vaak genoeg op je fotootjes. Blijkbaar is hij toch je favoriete nonkel, klein spookje. Papa vertelde me dat je de hele dag echt wel goed gezind bent gebleven. Je hebt trouwens ook zijn manie voor opruimen: toen hij de glazen naar de keuken bracht, kwam jij achter met de fles Sheridan’s ! Gelukkig heb je ze niet laten vallen, snoetie ! Vandaag gaf je me zelfs het bevel om de doos melk toe te doen: je kon er niet tegen dat het flapje openstond ! Mocht je nu maar hetzelfde gevoel hebben bij de bergen speelgoed die je achterlaat als je gaat slapen…

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>