Gecategoriseerd onder: Buiten spelen, Op stap, Taal — Mama om 10:48 pm op Saturday, October 8, 2005

Heh, het zijn de heerlijke herfstdagen zoals vandaag die het hem doen, kleine sproet. Vandaag was eigenlijk niks bijzonders, en toch heb ik ervan genoten.
We hebben allemaal - papa, jij en ik - geslapen tot half negen, en dan heb jij bij me in bed je flesje gedronken en gespeeld. Je was deze morgen al heerlijk goed gezind, lieverdje. Je begon al helemaal te stralen toen ik het magische woord ‘badje’ uitsprak: je nam me bij de hand en trok me mee naar de badkamer, en stond vrolijk te dansen aan de rand van het bad. In bad had ik een grote verrassing voor jou: nieuw speelgoed ! Je hebt het gekregen van Paulette toen je geboren bent, maar je bent er nu pas groot genoeg voor: zingende dolfijnen ! Het zijn 8 plastiek dolfijntjes met bijhorende zwembandjes, en als je op hun kop slaat, maken ze een geluidje. Heel leuk :-) Voorlopig krijg je er nog maar drie, of je ganse bad ligt vol.

Na je ontbijt hebben we wat gespeeld, en zijn naar de Delhaize getrokken, waar je vrolijk hebt zitten commentaar geven op alles en nog wat. Vooral de grote afbeeldingen van een poes, hond en konijn aan de dierenwinkel trokken je aandacht: je liep voortdurend van de een naar de ander, en kraaide van de pret. Terug thuis heb je me helpen koken en de was ophangen, en eenmaal buiten was er geen houden aan: je moest en zou op de schommel. Je vindt het heerlijk als ik je vrij hoog doe gaan, en dan op het hoogste punt de schommel tegenhou. Dan zit je te schateren en roep je: ‘Nog ! Nog!’

Rond half een heb je een ganse pot kip met patatjes en courgette deels zelf binnengewerkt en deels binnengelepeld gekregen. Daarna was je zodanig zacht dat je gewoon drie uur hebt geslapen ! Zalig rustig voor mama :-p want papa was de ganse dag op opleiding. Je was net op tijd weer wakker om naar Hopla, Bumba en dergelijke te kijken (en te staan dansen en springen op de zetel), waarna je een peer hebt opgegeten, met nog een koekje erbij. Het weer buiten was prachtig, dus mocht je in je buggy en zijn we samen naar de wereldwinkel geweest en een DVD gaan terugbrengen. Terug thuis heb je eerst een hele tijd heel rustig zitten spelen op je eentje, en daarna heb je me ijverig geholpen om een cake te bakken. Heel fier heb je in het beslag zitten roeren, en daarna met nog meer trots de lepel afgelikt :-p Ondertussen was papa thuisgekomen, maar die was zodanig moe dat we hem nog wat rust hebben gegund, en in de tuin beginnen werken zijn. Terwijl ik de lavendel snoeide, liep jij er tussendoor, trapte hem plat, zat erin te poken met je kleine schopje, en spoorde me vooral aan verder te doen als ik eventjes stopte. Even later kwam tante Sarah langs, die wat later volleybaltraining had hier in Wondelgem. Enthousiasme alom, van beide zijden :-p Nu zit je in je pyama bij papa je flesje te drinken: je hebt net twee grote sandwichen naar binnen gespeeld.

Verder is er deze week niet veel bijzonders gebeurd. Maandagavond is Pieter langsgekomen, een goeie vriend van je nonkel Roeland. Jij was bijzonder enthousiast over hem, en wilde voortdurend met hem spelen. Niet dat Pi het erg vond om uurwerken te tekenen of met de blokjes te spelen hoor: binnen een drietal maanden wordt hij zelf vader. Blijkbaar had hij wel een diepe indruk op jou nagelaten: je zei niet alleen netjes slaapwel tegen hem, maar de volgende morgen had je het nog over hem: ‘Pi weg ! Tata Pi !’

Over die ‘tata’ gesproken: de laatste tijd is het vrijwel altijd papa die je ’s morgens naar Nice brengt. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik je vrijdagmorgen bij haar afzette: in plaats van te huilen op het moment dat ik zou voortgaan, stak je op een bepaald moment zelf je armen uit naar Nice, en eenmaal goed en wel op haar arm gezeten, maakte je me duidelijk dat ik nu wel weg kon: ‘Tata mama, tata !’ Je stak me zowat buiten ! Het is natuurlijk wel een pak aangenamer zo :-)

Je slaapkamerlichtje is een groot succes. Ergens tussen half acht en acht vraag ik je of je wil gaan slapen, en steevast zeg je ‘Nee !’. Dan begin ik met een zachte stem op je in te praten: ‘We gaan naar boven, en ik doe je een slaapzakje aan, en dan in je bedje, met een tuutje, en een beertje, en dan steken we het lichtje aan met de muziek.’ Toverwoord is ‘lichtje’: terwijl je daarvoor nog van nee zit te schudden, zeg je bij het woord ‘lichtje’ meestal zelf ‘Wof bov ! Lich !’, en dan kan het niet snel genoeg gaan. Je zegt slaapwel tegen papa, de hond, of wie er ook is, en begint ijverig de trap te beklimmen. In de badkamer krijg je je slaapzak aan, en dan in je kamer mag je zelf het knopje van het lichtje en het muziekje induwen. Met een vergenoegde grijns op je gezicht ga je daarna netjes slapen.

Heh. Ik denk dat ik het eens ga proberen zie. Het is per slot van rekening kwart voor acht. Slaapwel, sproetie !

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>