De school is al opnieuw begonnen, maar veel verschil maakt dat voor jou (nog) niet uit: papa was thuis gisteren, en aangezien ik op vrijdag niet moet werken, ben ik thuis vandaag. Pas vanaf maandag ga je weer naar Nice, en dat zal wel weer wennen zijn, zo na drie weken aandacht van je mama. Je bent ongelofelijk knuffelig: je komt me te pas en te onpas een knuffel geven, zó graag zie je je mama.
Woensdag heb ik al vroeg op de ochtend je zwembadje schoongemaakt (het stond de hele zomer al buiten, in ijdele hoop op beter weer) en opgevuld. Het heeft de hele voormiddag in de zon gestaan, zodat het lekker was opgewarmd tegen de middag. Ik heb je gelukkig tot aan je ochtendslaapje bezig kunnen houden zonder dat je het badje zag, of je zou er meteen in gewild hebben. Het was die dag meer dan 30°, zodat je er echt wel van genoten hebt. We zijn dan na de middag ook nog boodschappen gaan doen: Blokker, Aldi en Kringwinkel, die laatste voor een set breinaalden. Zodra ik je weer in de auto zette, zei je het al : ‘Wa !’ En warm was het, het zweet liep in straaltjes van onder je petje. Thuisgekomen kon ik niet snel genoeg je kleertjes uitdoen, zodat je dadelijk in het water kon plonsen. Een kwartiertje later wou je echter toch in bed: je was afgekoeld en blijkbaar toch al weer moe.
Gisteren ben je de hele dag met papa in de weer geweest. Ik weet niet wat jullie allemaal gedaan hebben, maar je hebt in elk geval niet willen slapen. Het begon eigenlijk al goed ’s morgens: ik hamer er altijd op dat je moet eten in je stoeltje, met een slabbetje om, en bij voorkeur een goeie boterham. Nu, ’s morgens durf ik je al wel eens een boterham met pibo geven, hagelslag dus. Toen ik echter beneden kwam, zat jij vrolijk op papa’s schoot stukjes peperkoek naar binnen te werken, en keken jullie me allebei grinnikend aan. ‘Peekoe’. Jaja…
Na de middag zijn jullie nog even papieren gaan ophalen bij Omaly, en bleek dat jij een kinderkoek verkiest boven een stukje taart. Des te beter, daar zit veel minder suiker in.
Ik dacht dat je ’s avonds doodop ging zijn - ik was toch uitgeteld van de eerste schooldag - maar na een kwartiertje in bed rond een uur of vijf hield je het al voor bekeken. Brullen ! Je ging dan maar de buggy in, en samen gingen we om brood. De eerste bakker had er geen meer, de tweede bakker is dicht op woensdag, en de derde was nog met verlof. Nummer vier zijn brood is niet te vreten, zodat we maar naar de Lidl gingen. Wel een avontuur, zo met de buggy. Jij begreep het ook niet: de winkel zonder kar ? Rond half zeven waren we weer thuis, maar nog altijd had jij energie op overschot: je speelde, rende rond en amuseerde je volop. Tijdens het eten kwam dan oma nog even binnen: nóg een speelmakker ! ’s Avonds ging het plots wat minder: nét toen de bel ging en de spelers voor Nephilim er waren, ging jij op je pyamavoetjes onderuit, nog met een tuutje in je mond. Ik dacht eerst dat je tanden eruit lagen, of dat je een gigantische bloedneus had, maar bij nader inzien was het het stukje tussen je bovenlip en je neus dat flink aan het bloeden was door de rand van je tuut. Jij brulde eerst dat horen en zien verging, maar even later was het leed alweer vergeten. Je ziet er alleen niet uit. Hopelijk gaat het snel weg, die verwonding in je gezichtje.
Vandaag is het opnieuw goed weer, maar zeker niet zo warm als eerder op de week. We waren buiten aan het spelen - jij had alweer een keer of twintig het nieuwe glijbaantje uitgeprobeerd dat Gwen ons geleend heeft - toen je me toch te snel af was: plons het badje binnen. Je sandalen staan nu in de zon te drogen, en ik heb dan maar al je kleertjes afgestroopt. Het water was wel niet koud, maar de luchttemperatuur is niet zo vreselijk warm. Je bent zelf al tot de constatatie gekomen dat de combinatie glijbaan - blote poep niet optimaal te noemen is, maar dat daarentegen een lekker natte Wolf + mama in hangmat wél veel plezier oplevert. Nu lig je te slapen: ik heb je weer kleren aangetrokken en lekker ingeduffeld, want je voelde echt koud aan.
Straks nog even naar de Suprabazar om schoolgerief. Yep, ook leraars hebben dat nodig.
Nog even tijd maken om een paar losse anekdotes over jou te vertellen, die eigenlijk niet aan een bepaalde dag gebonden zijn.
* Tegenwoordig neem je papa of mij vast bij de hand als je ons ergens wil hebben. Zo nam je papa plots mee uit de keuken, en zag ik jullie beide verdwijnen. Toen ik even poolshoogte ging nemen, bleek dat jullie allebei in het huisje zaten. Jij had papa meegenomen tot aan het deurtje, en toen zijn hand naar binnengeduwd met een vragend ‘Ja ?’ . En jij zat te blinken op je Winniezetel :-p Even later kwam je ook mij halen: ook ik moest op mijn beurt binnen. Daarna moesten we zelfs allebei met jou in het huisje, en met enig vouw- en paswerk lukte dat nog ook ! Jij vond het heerlijk, je ogen blonken !
* Toen ik samen met jou de krant ging halen, kreeg jij de reclamebladen. Parmantig legde je ze op de salontafel, nam er één folder uit, en verdween ermee in je huisje. Het bleef even stil, daarna hoorde ik geblader en gefrommel, en nog wat later kwam je er weer uit, legde de folder op de grond, nam de volgende, en verdween opnieuw in je huisje. Dat ging zo nog wel eventjes door, en de hele tijd zei je geen enkel woord. De ultieme imitatie van papa ?
* Tijdens de vakantie mag je steevast je flesje opdrinken bij mij in bed. Dan installeer je je op mijn hoofdkussen, je wangetje tegen die van mij, en lig je genoeglijk te drinken. Even later geef je aan dat je genoeg hebt en krijg ik de fles, moet ik je uit je slaapzak verlossen, en ga je op onderzoek door de kamer. Dat houdt in dat je telkens weer alle deuren van de kleerkast gaat toedoen, de krukjes voor de spiegels zet, de gieter gaat halen in het verandaatje, hem komt tonen en daarna weer terugzet, en dat je de wekkerradio aanzet. Blijkbaar moet ik eens verontwaardigd gereageerd hebben toen je hem dan weer uitzette, want dat is nu je favoriete spelletje: je zet hem aan, weer uit, en dan kijk je met een verschrikkelijk stout gezichtje in mijn richting en zegt pseudo-verontwaardigd ‘Ma ! Ma ma ma ma ma !’ Waarop je in lachen uitbarst, ik ook ‘Ma !’ moet zeggen, en het spelletje opnieuw begint.
* Je bent ondertussen gewoon dat papa over de middag naar beneden komt om te eten, eventueel de afwas doet, en dan opnieuw naar boven verdwijnt. Papa moet namelijk werken. Dat beaam je dan met een heel ernstig gezicht: ‘Papa waak’. Op een van die middagen had papa eerst nog wat met jou gespeeld. Toen hij opstond om weg te gaan, protesteerde je. Papa gaf als uitleg dat hij moest gaan werken, waarop jij hem bij de hand nam, naar de deur van het halletje bracht, hem een duwtje gaf en zei: ‘Papa waak !’ Als je had gekund, had je daarna nog gewoon de deur dichtgedaan ook !
* Je hebt een nieuw favoriet buitenspelletje: de grote glijbaan ! Die hangt nog niet vast aan de schommel, maar ligt stevig op de vensterbank van de keuken. Op die manier is het geheel echt niet steil. In het begin vond je alleen het eerste stukje leuk, omdat daar water bleef instaan. Ondertussen heb je echter ontdekt voor wat een glijbaan echt dient, en klim je helemaal tot boven. Daar draai je je om (gelukkig heeft het ding brede randen) en ga je zitten. Het eerste stukje moet je nog zelf vooruitschuiven, maar dan komt er een steiler stukje waar je echt zelf een goeie duik neemt. Ook dat is een spelletje dat voorlopig niet vermoeit. Alleen weet ik niet uit welke kunststof de glijbaan is gemaakt, maar ik weet wel dat ze enorm statisch is ! Normaal gesproken is het de bedoeling dat een kind naar boven klimt via houten sporten, de glijbaan afgaat, en beneden weer op de grond terechtkomt. Jij blijft echter op de glijbaan zitten en klimt telkens opnieuw omhoog. Dat resulteert in een enorme hoeveelheid statische elektriciteit: ik ga toch eens proberen een fotootje te pakken van je haar als het rechtstaat. En schokken dat ik al van je heb gekregen ! Dat vind je dan weer leuk, want blijkbaar voel jij ze niet.
* Ik had voor een of ander klusje een schroevendraaier bovengehaald, en dadelijk begon jij over ‘Mmmma’, waarmee je duidelijk opa bedoelde. Die had namelijk een hele tijd geleden mijn kapotte diepvries nagekeken, waarbij hij die schroevendraaiers nodig had gehad. Jij had heel ernstig zitten toekijken, en hem het juiste gerief aangegeven. Het is al meer dan een maand geleden, maar jouw associatievermogen is blijkbaar groot :-).
* In je bed heb je een slaaptuut (je allereerste tuutjes die eigenlijk veel te klein zijn, maar waaraan je sterk gehecht bent) en een favoriet beertje, je Konijnebeer, die ik uit voorzorg dubbel heb. Soms liggen ze wel eens allebei in je bedje - wat het doel een beetje voorbij schiet - en klem je ze allebei stevig vast. Als ik je dan te slapen leg, steek je zelf een tuut in je mond, leg je een beertje op je hoofd, en geef je de andere aan mij: ‘Mama’. ’s Morgens ook, trouwens: wanneer je je flesje in ons bed krijgt, heb je meestal je tuut en beertje mee. Die zijn uiteraard onhandig en overbodig wanneer je aan het drinken bent, dus geef je die aan mij. Sommige dagen moet dat zelfs zeer specifiek zijn: ik moet op mijn zij liggen, je steekt de tuut in mijn mond, en het beertje moet ik vasthouden en dan op mijn gezicht leggen, net zoals jij dat doet. Pas dán kan er gedronken worden :-p Oh, en dan stop je me vaak nog in ook :-p