Het is nu half elf ’s morgens, en ik heb je net afgezet bij Nice. We zijn immers eerst naar Kind & Gezin geweest voor je laatste poliospuitje. Ik hoop alleen maar dat je er niet ziek van bent, want de eerste keer heb je er ook wat last van gekregen. Verder werd je prima en in excellente staat bevonden. Je zit perfect op het gemiddelde qua gewicht en lengte: 11.080 kilo, 80 cm. Qua ontwikkeling - en dan vooral verbale, hoe zou dat toch komen ? - zit je zelfs wat voor. Hehe. Dat is mijn kleine jongen !

Als je nu nog maar zou willen slapen zoals het hoort… Gisteren was het kwart over negen tegen dat je eindelijk definitief in je bed zat. Je viel om van de slaap tegen half acht, maar in je bedje begon je te huilen. Aangezien je nog geen kakbroek had gehad de hele dag, viste ik je er maar weer uit, en ja hoor, tien minuten later mocht je een verse broek aan. Een kwartiertje en een hoop gespeel later vloog je weer je bed in, en toen heb ik je denk ik toch wel een kwartier laten huilen, snikken, brullen, krijsen… Uiteindelijk kon ik het niet meer aanhoren en heb ik je er opnieuw uitgehaald. Beneden zat je dan weer heel zoet te spelen, op je eentje, terwijl je geluidjes maakte en commentaar gaf. Het oude vliegtuig van Fisher Price, waar je mama en nonkels nog mee gespeeld hebben, is blijkbaar goedgekeurd.
Toen ik het om kwart over negen helemaal welletjes vond, protesteerde je eerst opnieuw luidkeels, maar na een paar minuten viel je stil. Gelukkig maar.