Rappetappetoetie, kleine snoetie ! Als ik dat tegen je durf zeggen, begin je onveranderlijk te lachen. Het zijn leuke dagen geweest, de vorige week. Het is wel verschrikkelijk warm: door de 30°C. Gelukkig blijk jij er redelijk goed tegen te kunnen: je drinkt liters en je slaapt veel. En je eet wat minder, maar dat kan, gezien je dikke buik, niet zoveel kwaad.
Zaterdag hebben Roeland en Sarah je effectief meegenomen, en blijkbaar zonder problemen. Toen ik rond half elf even belde, was je nonkel heel gedecideerd: als hij kon tekenen voor een kind zoals jij, zou hij het doen. Je had nog heerlijk gespeeld, flink je boterhammetjes opgegeten, je flesje melk laten staan, en was probleemloos gaan slapen. ’s Morgens was je er rond kwart over zeven, en heb je wel drie kwartier bij hen in bed mogen ronddollen. Resultaat was dat je natuurlijk nog drie kwartiertjes hebt geslapen, voordat je met hen meeging naar de markt. Tegen ’s middags kwamen jullie allemaal hier eten, en papa en ik hadden ondertussen je badje opgeblazen en opgevuld. Je vond het prachtig: in en uit, en in en uit, tot er een halve tuin in het zwembad lag en een half zwembad in de tuin. Toch begon je rond 1 uur al lastig te worden, en blijkbaar had je je bedje hard nodig: je hebt geslapen tot half vijf ! Je slaapt gewoon de hitte van je af, denk ik.

Het kan ook aan je tandjes liggen: ook al heb je onderaan nog altijd maar twee tandjes en bovenaan vier, toch zijn er opnieuw twee aan het uitkomen aan de bovenkant. Ik denk dat het je eerste kiezen zijn, want ze staan een pak meer naar achter. Zal ik toch eens aan oma moeten vragen. Aan de ene kant zit het er al flink door, aan de andere kant is het volop bezig aan het doorkomen, waardoor je op de gekste dingen aan het bijten bent. Zolang het maar hard is.

Zaterdag hebben we verschrikkelijk moeten lachen om jou: ik had je je zonnebril opgezet, en je zag er mega cool uit, vooral dan op de foto die papa getrokken heeft met zijn nieuwe GSM. Nonkel Roeland heeft hem zelfs bewerkt zodat je er nog stoerder uitziet. Ik hoop maar dat ons nieuwe fototoestel er snel komt, want ik wil echt wel fotootjes trekken van mijn klein wondertje.

Gisteren was je precies al vrij moe toen ik je ging afhalen bij Nice, en we hebben dan nog samen wat buitengespeeld. Op een bepaald moment begon je te dreinen, en heb ik je meegenomen naar de keuken voor een boterhammetje. Dat ging een paar stukjes goed, en dan zette je een keel op. Papa en ik wisten even niet meer wat te doen, want je bleef huilen, ook al namen we je uit je stoel en op de arm. Ik heb je dan maar zonder meer een tuut gegeven en in je bedje gelegd, en blijkbaar zat daar het probleem: zodra je je bedje zag, stopte je met huilen, en je installeerde je genoeglijk met je beertje onder je deken. Na drie kwartier was je er al terug, en wilde je enkel nog een flesje. Vrolijk hoste je daarna rond door het huis, spelend met alles wat je tegenkwam. Yep, je kan het nog niet zeggen, maar wel al verdomd goed duidelijk maken.