Gecategoriseerd onder: Logeren — Mama om 6:14 pm op Tuesday, March 29, 2005

Over een half uurtje gaan papa en ik je ophalen bij omaly en opa Jeroom. Ik ben benieuwd wat je allemaal zal uitgespookt hebben, kleine lieverd. Gisteren heb ik toch even gebeld, en toen zat je bij hen aan tafel, couponnetjes te tellen. Jong geleerd is oud gedaan, zeker ? Je stelde het prima, al had je zondagavond wat moeite om in te slapen, en heb je zelfs wat overgegeven die nacht. Misschien heb je teveel van mama’s dessert binnengespeeld ?
Wij hadden het alleszins minder voor de wind: we gingen heerlijk genieten van een paar dagen zonder jou erbij - niet dat we jou niet graag bij ons hebben, maar het is een stuk zorgelozer en ontspannener zonder jou - maar werden allebei ziek, zodat we eigenlijk gewoon twee dagen in de zetel hebben gelegen zonder iets te doen, geen sauna, restaurant of film. Ik hoop dat jij er wat meer van genoten hebt, kleintje.
Zaterdagavond vond je het in elk geval best leuk, al die aandacht. Je speelde, ging achter het hondje aan, liep rond de tafel, en lachte vooral. Uiteindelijk werd je moe, en toen wij aan tafel gingen, ging jij in je bedje. Je werd wel nog een paar keer wakker, maar toen we naar huis gingen en ik je wakker moest maken, sliep je toch diep. In de auto zat je zoals altijd rond te kijken, maar thuis sliep je probleemloos verder, opnieuw tot half tien (al zal de wisseling naar zomeruur daar wel iets mee te maken gehad hebben).
Bij Omaly en opa Jeroom voelde je je onmiddellijk thuis: je ging op verkenning doorheen de keuken, at braaf je worteltjespuree op, en ging dan met opa spelen. De staande klok had nog niks van haar aantrekkelijkheid verloren, zeker niet toen opa haar voortdurend deed slaan: je keek heel verbaasd en met grote ogen, en gaf luide commentaar. Hilariteit alom, natuurlijk. Mama en papa waren al niet meer nodig: opa was meer dan voldoende. Wij hadden gehoopt dat je daardoor doodop zou geweest zijn, maar het was vooral opa die even later lag te slapen. Jij deed natuurlijk ook wel een middagdutje, maar met minder overtuiging. Toen je tijdens het dessert - crème brulée, mmm - op mama’s schoot zat, kon je ook niet genoeg hapjes krijgen. Toen we dan rond zes uur doorgingen, was jij druk bezig in de keuken, en zijn we er eigenlijk stiekem vanonder gemuisd.
Het deed deugd, zo’n paar daagjes zonder jou, maar ik zal toch blij zijn als ik je weer in mijn armen houd, kleintje.

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>