Gecategoriseerd onder: Gewoon verslag — Mama om 6:15 pm op Saturday, March 26, 2005

Ik heb je nog nooit zo uitbundig gezien als gisteren, snoeter. Ik weet niet wat je bezielde, maar het was wel zalig. In de voormiddag had papa voor je gezorgd (Nice vertrok ’s avonds op skivakantie, vandaar), en ’s namiddags zijn we samen eerst naar de Brico gegaan. Ik had wat lavendelplantjes en verf nodig, en jij mocht in de speciale kinderwagen zitten: een autootje (waarin je vastgegespt zit) met een stuur, vlak boven de grond, en met een kar voor mama achteraan. Je zat erin als een pasja, net alsof je op zijn minst in een Ferrari zat. Je gezicht straalde, en enthousiast draaide je aan het stuur. Na een poging tot slapen en een pot fruitpap werd je in de buggy gehesen, en gingen we samen om brood. Ook hier bleek je van te genieten, al was je doodop toen we weer thuiskwamen, en sliep je dankbaar in in je bedje. Vier boterhammen (de twee middelste en twee kleinere van een groot brood, stel je voor!) en een flesje melk later zat je in je pyama bij mij in de extra brede zetel, en begon je aan je favoriete spelletje: mama klauteren ! Ik moet dan onderuitgezakt in de zetel zitten, en jij klimt voortdurend van de ene kant naar de andere, begeleid van luide commentaar. Op een bepaald ogenblik stond je gewoon recht in de zetel, helemaal zonder steun, en toen ik daar je enthousiast voor aanmoedigde, begon het pas: je ging rechtstaan naast me, zocht je evenwicht, strekte je armen zijdelings uit als een kleine Jezus, gooide je hoofd in je nekje, en liet je dan languit vallen, waar het ook uitkwam. Meestal was dat achterover in de zetel, soms viel je ook voorover op mama, die je dan deed terugveren. In elk geval was je aan het schateren, en ik ook. Ik denk dat we dat wel drie kwartier hebben volgehouden, afgewisseld met af en toe een enthousiast gekruip naar een van de uiteinden van de zetel. Zo stond je op een bepaald moment gewoon aan het einde van de zetel met je hoofd te slaan en te schateren, puur amusement. Zó uitgelaten had ik je nog nooit gezien. Je moet ronduit uitgeput geweest zijn, want toen ik je wat later in je bedje legde, sliep je meteen, en bleef je zonder een kik te geven doorslapen tot kwart over negen deze morgen. Ik denk dat dat een record is !
Je schoenen zijn intussen goedgekeurd: zonder morren mag ik ze aan je voeten doen, en af en toe zit je er gewoon mee te spelen. Ik denk dat je zelf wel voelt dat ze handig zijn om mee te stappen.
Vanavond mag je mee naar oma en opa, waar wij kaas en wijn gaan eten met Omaly en opa Jeroom, Sarah en Roeland, en Sarahs ouders. Sarahs mama wou jou perse eens zien, vandaar dat je ook meegaat. Je zal trouwens toch aandacht genoeg krijgen, en als je dan wat moe bent gespeeld, kan je er rustig liggen slapen. Ik kijk er al naar uit.

Geen opmerkingen »

Nog geen opmerkingen.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Laat een opmerking achter

XHTML: je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>