Een hele verandering, liefje: we zijn net terug van de kapper ! Je haar werd verschrikkelijk lang en krulde aan je oren. Op zich is dat nu niet zo erg, maar toen ze bij de slager vroegen of mijn dochtertje al een stukje vlees wilde, vond ik het welletjes. Nu heb je dus weer een leuk kort kopje, heel jongensachtig. Het viel al bij al nog mee: Marie-Jeanne had gelukkig een paar kinderboekjes liggen waarmee ik je aandacht kon afleiden van die intrigerende schaar. De tondeuse negeren was teveel gevraagd, en dan heb ik maar een paar seconden je hoofdje vastgehouden, tot je nekje was uitgeschoren. Ik heb ook een paar fotootjes voor en na gemaakt, en het verschil is enorm :-p

Nice vertelde dat ze maandag ook heel erg had moeten lachen om jou: je wilde iets hebben van onderaan in de speelgoedkist, en je was er dan ook helemaal over gebogen. Plots verloor je je evenwicht, en toen hing je te bengelen: je kon niet meer aan de grond met je voetjes, en vond ook geen steun meer met je handjes. Even probeerde je het nog, en toen ging je machteloos huilen. Arme jongen, medelijden dat we hadden !