Er valt veel te vertellen, snoetie. Je bent al echt een schatje geweest de afgelopen week. Je bent welgezind, zit voortdurend te spelen en rond te kruipen, alles te onderzoeken, te spelen met Raspoetin en Catullus, te schateren om vanalles en nog wat, en vooral ook te zingen. Tegenwoordig zing je blijkbaar verschrikkelijk graag. Van zodra je muziek hoort, begin je mee te doen: je zit op en neer te wippen, of als je rechtstaat schud je met je kontje - echt waar, de eerste keer lagen we allemaal in een deuk ! - draai je met je handjes, en ondertussen maak je zelf de bijpassende geluidjes. Toen we zondag bij omoe en opoe waren, samen met oma, opa, Roeland en Sarah, zat je op een bepaald moment op mijn schoot en was je beginnen zingen. Opa zat schuin achter je en zong plots mee. Je vond dat prachtig, en luisterde. Toen hij stopte, zong je zelf verder, maar na een tiental seconden leunde je achterover en legde je wangetje tegen zijn kaak, waarop opa opnieuw een paar noten zong. Jij ging weer rechtzitten en zong vrolijk verder, tot tien seconden later zich hetzelfde scenario herhaalde. Ik denk dat je het tien minuten hebt volgehouden. Wij zaten er allemaal rond en keken geamuseerd-geïntrigeerd toe, en je opa straalde ! Toen je later, weer bij oma en opa thuis, aan je muzikale tafeltje stond, begon je inderdaad met je kont te schudden op de muziek. Ronduit hilarisch !
Op oudejaarsavond zijn we gaan eten bij Sepp en Sofie. Jij bent meegegaan in je pyamaatje, en eerst heb je natuurlijk nog gespeeld met de meisjes. Daarna vloog je in je bedje in hun logeerkamer, en blijkbaar beviel dat prima, want je hebt netjes doorgeslapen, zelfs doorheen al het geknal van het vuurwerk. De volgende dag was het heerlijk rustig en zijn we gewoon thuisgebleven. Mama heeft de gang afgewerkt en al een eerste reeks gaten geboord in de berging om nieuwe rekken te hangen. Het geluid van die boormachine had je liever niet: je werd er bang van.
Zondag zijn we dan bij oma en opa blijven eten, en vandaag waren we opnieuw rustig thuis. Nu ja, rustig… Al een paar dagen kan je ’s voormiddags wat vervelend zijn. Deze morgen zat je ook weer om aandacht te vragen en te dreinen, maar ik bleef stoïcijns doof, nam de krant en at een yoghurtje. Bij het zien van dat potje kreeg je het bijna ! Je wilde en moest perse een hapje hebben: je had gewoon honger ! Blijkbaar volstaat je flesje ’s morgens om zeven uur niet meer, en duurt het tegenwoordig ook te lang vooraleer je rond half elf je koekje krijgt. Ik heb je dan maar in je stoel gezet en twee boterhammetjes zonder korst gegeven, en op slag was je weer een blije baby ! Arme schat, we hebben je honger laten lijden… Je ziet er natuurlijk vooral ook zo mager uit :-p Daarna hebben we samen boodschappen gedaan en heb je een grote pot groentenpap binnengespeeld: broccoli, witloof, rundsvlees en patatjes. Van slapen was echter na je eten geen sprake. Rond een uur of drie ben ik dan met jou naar de C&A gegaan (de eerste dag van de koopjes, weet je wel). Je amuseerde je blijkbaar te pletter terwijl ik kleertjes voor jou voor volgende winter uitzocht. Wat wil je: overal mensen, felle kleurtjes, andere kinderen, een doolhof van kleren waar ik met je buggy doorheen laveerde, en vooral ook opgewekte muziek. Je zat rond te kijken, te wippen, te zwaaien, commentaar te geven, te zingen… En ik heb een mooie buit voor je binnengehaald voor volgend jaar, dus we zijn allebei blij
Daarstraks heb ik ook hartelijk moeten lachen: je oma is geïnterviewd door AVS op de nieuwjaarsreceptie in Zomergem, en terwijl ik naar het nieuws op AVS keek, zat jij bij me in de zetel te spelen. Plots hoorde je haar stem, en je keek op om haar te zoeken. Je ogen vielen op de televisie, en werden prompt groter: daar was oma ! Dat kon toch niet ? Je herkende haar heel duidelijk, en begreep er helemaal niks van ! Ik heb dan later naar haar gebeld om dat te vertellen, en zelfs door de telefoon kon ik horen dat ze apetrots was. Jaja, Wolfje, je brengt een en ander teweeg in onze familie !