Blijkbaar zijn er veel mensen die dit lezen maar me niks laten weten of geen commentaar willen geven in je gastenboekje, Wolf. Ik heb namelijk links en rechts al te horen gekregen dat ze het zo jammer vinden dat je ziek bent, en dat het blijkbaar een virus is dat de ronde doet. Je zal het er later dan maar allemaal zelf moeten bij verzinnen…

In elk geval ben je nu volop aan de beterhand. Je slaapt nog heel veel, zegt Nice, maar verder ben je actief als altijd en eet je meer dan behoorlijk. Ik ben er een weekendje vanonder gemuisd, ik ben sjamaan gaan spelen bij mijn groep barbaren in een larp (live action role playing game) en ik heb ervan genoten ! Ik moet wel toegeven dat ik je verschrikkelijk heb gemist, vooral dan ’s avonds. Eventjes zomaar terugkeren om je een knuffel te geven was nogal moeilijk, aangezien ik in Frankrijk voorbij Laon zat. Vrijdag heb ik nog vreselijk getwijfeld of ik wel ging gaan: ik voelde me nog slapjes, en buiten regende het meer dan pijpenstelen. Je papa verzekerde mij aan de telefoon dat hij zich beter voelde en dat hij het wel zag zitten, dus op de valreep heb ik mijn boeltje gepakt en ben vertrokken. Toen ik ’s avonds even belde, bleek dat jij je mama wel miste, en moeite had om door te slapen :-/ Of zoals papa het de volgende dag uitdrukte: ‘We hebben gevochten tot vier uur, om het kwartier was hij wakker en huilde.’ Fijn dus, en ik voelde me schuldig.
Op zaterdag is papa dan met jou, Sepp, Sofie, Margot en Maud naar Planckendael getrokken, beestjes kijken. Ik had papa gevraagd of hij voor jou een verslagje wou schrijven, maar blijkbaar heeft hij daar geen zin in. Hij vertelde me wel dat jij uiteraard weer overal in geïnteresseerd was: de mensen, de andere kinderen, blaadjes overal, en uiteindelijk ook nog een beetje de dieren. Tegen ’s avonds was je doodop en sliep je als een blok, gelukkig maar.
Zondag bleek je koorts te hebben en behoorlijk lastig te zijn, maar toen ik tegen zes uur thuiskwam, was daar niet veel van te merken: je genoot zichtbaar van de borstvoeding die je twee dagen had moeten missen, en zat te lachen en te kraaien. Ook het slapen ging vlot

Gisteren heb je de hele dag bij Nice gezeten, maar toen papa rond een uur of vijf ’s avonds thuiskwam, vroeg hij me om met je naar de dokter te gaan. Oei ? Hij had je meegebracht, maar in de auto laten zitten omdat het spreekuur toch net begonnen was. Je had namelijk de hele dag diarree gehad, ’s morgens ook een beetje overgegeven, en Nice was er niet gerust in. Ik dus met jou richting dokter, om daar een overvolle wachtzaal aan te treffen. Hmpf. Meer dan een uur heb ik je tussen al die mensen zitten entertainen. Gelukkig staat er een tafeltje met twee stoeltjes en een hoop felgekleurde houten blokken. Die waren nieuw voor jou en dus bijzonder interessant. Een ander geluk was dat er na een tijdje nog een moeder binnenkwam met een dochtertje van 18 maanden, ook een zeer intrigerend gegeven. Tegen zes uur begon je echter honger te krijgen, en moest ik je voortdurend op schoot houden. Je was ondertussen ook zodanig moe dat je af en toe je kopje tegen mijn schouder aanvleide. Dokter Filip had inmiddels de cavalerie laten aanrukken in de vorm van zijn collega Tim, en ik was eigenlijk best blij dat hij het was die jou onderzocht, want hij kent je ondertussen al een beetje, en hij is goed met kinderen. Waarschijnlijk had je een beetje van een verkoudheid, wat het loopneusje en de lichte kliertjes in je keel verklaart. Het overgeven van vorige week was een virus, wat ik al door had. De diarree echter zou te wijten zijn aan een onderkomen darmflora, waardoor je af en toe verstopping krijgt - tiens tiens - waarop dan diarree volgt. Hij heeft capsuletjes voorgeschreven om die luie darmflora een schop onder hun kont te geven, en hopelijk betert het dan ook met je krampjes. Ik ben benieuwd.

Vandaag was Nice trouwens in haar nopjes: je had niet alleen meer dan twee uur geslapen deze voormiddag, je hebt in de namiddag ook zowaar een halve portie fruitpap binnengespeeld ! Ik had haar verteld dat ik met zuivere geplette banaan al succes had gehad bij jou, en dus heeft ze een kwart appel en een hele banaan geprakt. Morgen ga ik eens peer proberen, wie weet lust je dat wel.