Weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee ! Ik ben helemaal opgewonden, kleine Wolf, want je zit momenteel bij je papa op schoot te lurken van je allereerste flesje !!!! Toegegeven, het is opgevuld met moedermelk, maar je protesteerde geen seconde ! Je voelde de speen, voelde de warmte van de melk, en trok de logische conclusie: zuigen maar ! Voor mij betekent dat een hele verademing: op deze manier kan ik eens langer dan 3 uur van huis zonder jou, en kan een babysit jou voeden. Heerlijk gewoon.

Minder heerlijk was het gisterenavond. Was het nu de drukte van Eva’s communiefeest ’s namiddags, van alle mensen en al het lawaai ? Was het iets anders ? Papa en ik hebben er het raden naar, maar je was compleet onhebbelijk. Je was hondemoe, maar wilde niet slapen, zelfs niet in onze armen. Voor één keertje hadden we een DVD in het Nederlands gehuurd, waardoor we de film in ongeveer dertig stukken hebben gezien. Telkens opnieuw begon je te huilen. Papa is nadien zelfs noodgedwongen in het logeerbed gaan slapen om toch een beetje slaap te halen. Ik heb met je rondgelopen, je gewiegd, een boertje uit je geknepen, nog gewiegd, gezongen… En uiteindelijk viel je toch in slaap in mijn armen. In je bedje heb je dan prinsheerlijk doorgeslapen, tot zeven uur na je laatste voeding (wat nog maar 5 uur ’s ochtends was hoor).

Daarnet heb je me doen lachen trouwens. Je flesje was leeg, en bij het rondkijken merkte je me op. Meteen kwam er een uitdrukking op je gezichtje van: “Hoe kan dat nu ? Ik heb gedronken en toch staat mama ginder ? Huh ?” Het zal wel onze verbeelding zijn zeker ?