Het was blijkbaar een lastig dagje voor je, en ook de voorafgaande nacht liep niet van een leien dakje. Ik hoop, lieve Wolf, dat we niet elke dag om 1.30u je bed, je trappelzak en je kleertjes gaan moeten verversen omdat jij het nodig vond zowat een halve liter melk (overdrijving in de stijl van je overgrootvader) erover te gaan verspreiden. Papa en ik stonden erbij, keken ernaar, zuchtten, en verversten. En gelukkig sliep jij. Al bleek het ook niet de hele nacht te zijn: je dronk rond een uur of vier, zoals gewoonlijk, maar hield daarna nog een hele vertelsessie. Het zal best interessant geweest zijn, maar kon je geen ander uur kiezen ? Gelukkig lag papa er niet wakker van, zodat die fluks rond een uur of acht onder de douche sprong, en jou na nog maar een voeding bij zich nam in het kantoor. Volgens hem ben je een van de meest toegewijde werkers waar een baas maar van kan dromen: je doet wat van je verwacht wordt, en verder hoor je je niet. Prachtig, toch ? Vooral omdat ik ondertussen nog een paar uur kon slapen.
Enfin, rond de middag verzeilden we dan - en jij was wel degelijk mee, ondanks de koude - bij oma en opa. Ik dacht op een gegeven moment dat er iets mis was met jou, want opa heeft geloof ik een kwartier non-stop naar jou staan kijken, een compleet vertederde blik in zijn ogen. Bij nadere inspectie bleek alles toch prima in orde, al riep het quasi identieke gedrag van ome Jeroen toch weer twijfels op.
Ook hier deed je wat van je verwacht werd: je sliep, trok gekke gezichten, maakte rare geluidjes, maakte een broek vuil, dronk en maakte prompt wéér een broek vuil, en sliep, bij voorkeur op papa’s buik. Ik weet eerlijk gezegd niet goed wie daar het meeste van geniet: de grote Waele, of het kleintje. De gezichten waren om ter vergenoegdst.
Daarna gingen we je op aanvraag nog even tonen aan je overgrootmoeder, die blijkbaar ook niet genoeg kan krijgen van haar enige achterkleinkind. Ze was vreselijk bezorgd dat je in die sneeuwbuien toch maar geen kou zou krijgen, ook al was je ingepakt als een fatsoenlijk worstenbroodje: hemdje, pulletje, vestje, fleece vest met kapje, deken van de maxi cosi. Je was toch zo klein en toch zo kwetsbaar, vond ze. Ze heeft je duidelijk nog niet horen kelen. Komt nog wel, vermoed ik. Kan ze vertederd glimlachen en verkondigen dat je wel degelijk een halve Rombaut bent…